De journalist Roberto Gómez liet niemand ongemoeid na de nederlaag van Real Madrid tegen Atlético de Madrid in het Metropolitano. In zijn programma La Tribu ontleedde de commentator de wedstrijd en richtte hij zijn pijlen rechtstreeks op trainer José Mourinho vanwege zijn aanpak en het afleiden van de aandacht naar de arbitrage.
Volgens Gómez kent het Madridse publiek de oorzaak van de problemen van de ploeg maar al te goed. De journalist stelde dat de Portugese coach zijn klassieke arbitrageklachten gebruikt om het gebrek aan spel en ideeën op het veld te rechtvaardigen. “De scheidsrechter is een rookgordijn”, concludeerde hij stellig.
Hoewel hij een ernstige arbitrale fout bij de tackle op de Koreaanse speler erkende, benadrukte Gómez dat het omzetten van die controverse in het enige debatpunt dient om diepere tekortkomingen in het collectieve spel te maskeren.
De analist was bijzonder hard voor twee sterren van het team. “Mbappé verdween gisteren. Vinicius verdween gisteren”, verklaarde hij zonder omwegen. Volgens Gómez rechtvaardigde de Franse aanvaller zijn Gouden Bal niet en leverde hij opnieuw een matte prestatie in een cruciale wedstrijd.
De journalist bekritiseerde ook het gebrek aan persoonlijkheid en pressing bij meerdere spelers gedurende de negentig minuten, vooral in de tweede helft.
Een ander doelwit van Gómez was het beleid vanaf de bank. Hij prees de inval van Bernardo Silva in de 82ste of 83ste minuut, de enige speler met spelcreatie die het team in de slotfase een ander gezicht gaf. Daarentegen hekelde hij dat Espí, door velen gewenst in de beslissende momenten, geen minuten kreeg en zelfs niet werd opgewarmd.
De coach is de situatie niet meer de baas. Hij valt terug op zijn klassieke model van klagen over de scheidsrechters en andere omstandigheden om zijn totale gebrek aan spel te rechtvaardigen.
Voor Roberto Gómez liet de derby één duidelijke conclusie na: Real Madrid moet eerst naar binnen kijken voordat alle verantwoordelijkheid op de scheidsrechter wordt afgeschoven. De arbitrageklacht fungeert volgens hem als rookgordijn dat een optreden zonder spel, zonder pressing en met meerdere spelers die op hun houding worden aangesproken in het Metropolitano, verhult.