- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

De Italiaanse legende praat met Corriere della Sera over het trauma van het WK in de Verenigde Staten, zijn medische lijdensweg en het boeddhisme als persoonlijke toevlucht

Roberto Baggio, een van de grote legendes van het Italiaanse voetbal, heeft intieme details over zijn carrière gedeeld in een uitgebreid gesprek met Corriere della Sera. Het gesprek valt samen met de verschijning van zijn boek Licht in de duisternis en begint met de herinnering aan het pijnlijkste moment uit zijn carrière: de gemiste penalty in de WK-finale van 1994 tegen Brazilië in Pasadena.

De penalty van 1994 blijft in zijn geheugen hangen

Die schop leeft nog steeds in zijn hoofd. Baggio legde uit dat hij zich schuldig voelde tegenover het hele Italiaanse volk en wenste te verdwijnen van schaamte. Hoewel er decennia zijn verstreken, zegt hij dat de wond nooit helemaal sluit. Hij leerde met de fout te leven, maar het gevoel blijft. Soms wordt hij midden in de nacht wakker en stelt zich voor dat hij scoort, en pas dan kan hij weer slapen.

Ik voelde me schuldig tegenover alle Italianen. Ik wilde verdwijnen. Het was een oneindige schaamte, van die dingen die je voor altijd bijblijven.

Het lijdensweg van blessures die zijn carrière en relatie met geld markeerde

Een andere periode die Baggio gedetailleerd herbeleeft, is die van zijn vele blessures. Alles begon in mei 1985, kort nadat hij van Vicenza naar Fiorentina was overgestapt. Hij scheurde zijn kruisband en herinnert zich de lange autorit naar Saint-Étienne, waar de operatie werd bemoeilijkt door het gebrek aan medische vooruitgang in die tijd. Hij werd wakker schreeuwend van pijn en weigerde pijnstillers. Hij gaf zelfs zijn salaris cheques terug omdat hij zich schaamde om te worden betaald zonder te kunnen spelen.

Die eerste scheuring opende een lange periode van problemen aan beide knieën, met scheuringen van de meniscus en pezen. De tweede kruisbandbreuk, ditmaal in het linkerbeen, kwam in 2002 terwijl hij voor Brescia speelde. Baggio koppelt die jaren van fysiek lijden direct aan zijn idee van werk als kwestie van waardigheid.

Het boeddhisme als innerlijke kracht

Buiten het veld reflecteert Baggio op zijn innerlijke wereld en geloof. Hij verwerpt het idee van een externe god die over mensen beslist en spreekt van een kracht die iedereen in zich draagt. Op dat pad werd het boeddhisme zijn belangrijkste steun tijdens de zwaarste momenten van zijn carrière.

Hij stelt dat deze filosofie hem hielp aspecten van zijn karakter te werken die hij eerder negeerde en hem de energie gaf om nooit op te geven. Vandaag beschouwt hij die praktijk nog steeds als een essentieel onderdeel van zijn identiteit.

Het is mijn toevlucht geweest, het heeft me gevormd als persoon, het hielp me aspecten van mijn karakter te werken waar ik eerder geen aandacht aan schonk. Het gaf me kracht wanneer ik die het meest nodig had en de moed om nooit op te geven.