Richard Lloyd, gitarist wiens vurige spel Television definieerde, overlijdt op 75-jarige leeftijd

De muzikant overleed aan galwegkanker in zijn huis in Chattanooga en liet een nalatenschap na die de alternatieve rock vormgaf door ingewikkeld gitaarwerk en het baanbrekende album Marquee Moon.

Richard Lloyd, de gitarist wiens dynamische en virtuoze stijl het geluid van de baanbrekende New Yorkse band Television bepaalde, overleed zaterdag in zijn huis in Chattanooga, Tennessee. Hij was 75. De oorzaak was galwegkanker, volgens berichten in de New York Times.

Een onderscheidend geluid buiten punkconventies

Hoewel vaak verbonden met het punktijdperk, onderscheidde Television zich met complexe arrangementen en uitgebreide gitaarwisselingen tussen Lloyd en frontman Tom Verlaine. Hun debuutalbum Marquee Moon uit 1977 legde deze aanpak vast op nummers als See No Evil en het bijna elf minuten durende titelnummer. De plaat beïnvloedde later acts als R.E.M. en Sonic Youth.

De eerste periode van de band was kort. Na twee studioalbums ging Television in 1978 uit elkaar. Lloyd en Verlaine startten elk soloprojecten, maar de groep herenigde in 1992 en trad daarna periodiek op.

Aanvullende stijlen en solobijdragen

Terwijl Verlaine, die in 2023 overleed, veel van de aandacht kreeg als drijvende kracht van de band, kreeg Lloyds rol vaak minder erkenning. De twee gitaristen vulden elkaar aan: Lloyd bracht intensiteit, Verlaine precisie. Ondanks persoonlijke uitdagingen met mentale gezondheid en middelengebruik die zijn carrière beïnvloedden, bracht Lloyd negen soloalbums uit en leverde hij opvallende optredens op Matthew Sweets album Girlfriend uit 1991 naast gitarist Robert Quine.

Oorsprong bij CBGB en opkomst van de scene

Television, opgericht in 1973, hielp de legendarische Lower Manhattan-club CBGB lanceren. Volgens verhalen benaderden Lloyd en Verlaine eigenaar Hilly Kristal en vroegen ze naar de muzikale focus van de club. Na het horen van Country, Bluegrass and Blues beweerden ze dat hun band vergelijkbaar materiaal speelde en kregen ze een vroege boeking. Andere groepen als de Ramones, Blondie en Talking Heads volgden al snel, waardoor de zaal een centrum werd voor een nieuwe rockbeweging.

Wortels in Pittsburgh en weg naar New York

Geboren als Richard John Alt op 25 oktober 1951 in Pittsburgh, verhuisde Lloyd als baby met zijn moeder naar New York City. Hij groeide op in Greenwich Village, begon jong gitaar te spelen en bezocht optredens in de Fillmore East. Zijn vroege worstelingen met mentale gezondheid en middelengebruik kwamen in deze periode naar voren. Hij ging naar Stuyvesant High School maar verliet de school voor zijn diploma.

Na een periode in Boston en Los Angeles keerde Lloyd terug naar New York en raakte hij betrokken bij de scene rond de New York Dolls. Hij sloot zich aan bij de groep die Television werd via een introductie van Terry Ork. Oorspronkelijk bassist Richard Hell vertrok in 1975 en werd vervangen door Fred Smith, wat de instrumentale kracht van de band versterkte.

Doorbraak, uitdagingen en blijvende impact

David Bowie prees Television als de meest originele band die hij in New York had gehoord. De groep tekende bij Elektra en bracht Marquee Moon uit in februari 1977. Hoewel de verkoop in de VS bescheiden bleef, vond de band succes in het Verenigd Koninkrijk met hitsingles, tours en sterke noteringen te midden van de opkomende punkgolf.

Interne spanningen, waaronder Lloyds heroïneverslaving, leidden tot de splitsing van de band na het album Adventure uit 1978. Een live-opname uit juni 1978 toont de groep op een creatief hoogtepunt. Lloyd bracht later zijn debuut soloalbum Alchemy uit en verscheen op opnames van John Doe van X en Matthew Sweet. De hereniging in 1992 resulteerde in een titelloos album en tours, hoewel latere bijeenkomsten vaak zonder Lloyd plaatsvonden vanwege aanhoudende frictie met Verlaine.

Ondanks het relatief korte eerste hoofdstuk lieten Richard Lloyd en Television een blijvende indruk achter op de rockgeschiedenis door hun innovatieve gitaarbenadering en fundamentele rol in de New Yorkse scene.