In 1995 maakte Rudy Tomjanovich een uitspraak die teams die tegen alle verwachtingen in zegevieren typeert: ‘Onderschat nooit het hart van een kampioen’. Die woorden passen perfect bij Real Madrid, dat zich plaatste voor de EuroLeague-finale na uitschakeling van Valencia in een duel gekenmerkt door afwezigheden en vastberadenheid.
De Madrilenen arriveerden op de Final Four met een sterk uitgedund team. Edy Tavares, gezien als de beste center van Europa, en Alex Len waren al geblesseerd. Usman Garuba bleef als enige echte binnenkracht over. Met slechts 2,03 meter intimideerde de speler niet door lengte, maar zijn intensiteit en vechtlust compenseerden elk tekort. Bijgenaamd de ‘Panter van Azuqueca’ werkte Garuba zijn teamgenoten aan.
Zijn statistieken bleven bescheiden: twee punten, vijf rebounds en één assist, maar zijn impact was veel groter. Hij dook op elke losse bal en tilde het niveau van zijn ploegmaats. In de eerste minuut van het laatste kwart liep hij een zware blessure op die angst in de tribunes veroorzaakte, al had het team het duel toen al onder controle met 73-86.
Wanneer het leek alsof Madrid kon instorten, reageerden de spelers met vastberadenheid en voorkwamen elke comeback van Valencia. Het driepuntspercentage in de eerste helft (11 van 19) en het winnende DNA in de tweede helft lieten de Taronjas geen antwoord. Valencia, dat als favoriet kwam na een tweede plaats in de reguliere competitie, slaagde er niet in de kwetsbaarheid van de tegenstander te benutten.
Andrés Feliz schitterde met 15 punten, acht rebounds en drie assists. Bijgenaamd de ‘Tijger van Guachupita’ fungeerde als een tank die de Valencia-verdediging met penetraties openbrak. Gabriel Deck, bekend als de ‘Schildpad’, toonde dat zijn bijnaam niets zegt over zijn verdedigende felheid of aanvallende power. De Argentijn was een orkaan die het duel besliste.
Ook talent speelde een rol. Mario Hezonja scoorde 25 punten, pakte zeven rebounds en gaf drie assists, terwijl Trey Lyles 17 punten en zeven rebounds noteerde. Theo Maledon completeerde het trio met 12 punten, drie rebounds en drie assists en toonde klasse als hij het spel dirigeerde.
Valencia slaagde er niet in onder de borden te domineren en verloor de reboundstrijd met 31-48, terwijl Madrid bovendien 19 offensieve rebounds verzamelde. Zelfs de blessure van Garuba gaf de Taronjas geen controle. Het cijfer onderstreept de honger en vastberadenheid van de blancos, die het gemis van hun drie centers compenseerden met inzet en wilskracht.
Onderschat nooit het hart van een kampioen