Rayo Vallecano krijgt in de finale van de Conference League een rivaal tegenover zich die het erg vertrouwd voorkomt. Crystal Palace, dat via Apollo Sports Capital mede-eigendom is van Atlético Madrid, pronkt eveneens met een sterke verankering in de eigen buurt. De club is gevestigd in Croydon, ten zuiden van Londen, en die lokale identiteit is in elk detail van de club voelbaar.

Een aanhang die Selhurst Park in een fort verandert

De fans van Palace staan bekend om hun trouw en intensiteit. De tribunes liggen dicht bij het veld, wat een luidruchtige en authentieke sfeer creëert die doet denken aan het voetbal van vroeger. Dit oldschool-karakter straalt ook af op het spel en maakt Selhurst Park tot een bijzonder lastig stadion voor bezoekers.

De finale van 27 mei wordt gespeeld in de Red Bull Arena van Leipzig, een neutrale locatie die het thuisvoordeel wegneemt maar het parallellisme tussen beide clubs niet uitwist. Zowel Rayo als Palace beleven een gouden periode sinds Oliver Glasner de leiding nam over het Engelse team.

Glasner herhaalt het succesrecept na de Europa League met Eintracht

De Oostenrijkse trainer loodste Eintracht Frankfurt al naar de Europa League-titel in 2022. Nu heeft hij het mirakel herhaald in Londen. Palace heeft de Premier League niet veroverd die voorzitter Steve Parish voorspelde na de komst van Amerikaans kapitaal in 2015, maar heeft wel twee belangrijke trofeeën in korte tijd gewonnen.

Vorig seizoen pakte de club voor het eerst de FA Cup door Manchester City met 1-0 te verslaan in Wembley dankzij een goal van Eberechi Eze. Dit seizoen begon het met de Charity Shield, die op penalty’s van Liverpool werd gewonnen. De club promoveerde voor het laatst in 2013 naar de top en bouwde de selectie op met talenten uit de Championship.

De slimme markt die Palace van talent voorzag

Michael Olise kwam van Reading, Marc Guéhi van Chelsea en Swansea, Adam Wharton van Blackburn en Eberechi Eze van QPR. De vleugelspelers, met Wilfried Zaha, Eze en Olise voorop, werden het handelsmerk van het team. In de zomer kwamen Yeremy Pino en Christantus Uche erbij, al bracht de winter ook tegenslagen.

Het nieuws dat Glasner aan het einde van het seizoen vertrekt en de transfer van Guéhi naar Manchester City vielen samen met een reeks van elf wedstrijden zonder zege. Daarnaast degradeerde de UEFA Palace naar de Conference League vanwege de band met Olympique Lyon, waardoor deelname aan de Europa League onmogelijk werd.

Europese zeges wekken de honger van het team weer

De overwinningen op AEK Larnaca, Fiorentina en Shakhtar Donetsk hebben de competitieve honger teruggebracht. Palace staat vijftiende in de Premier League, is al wiskundig veilig en kan nog meespelen in de titelrace. De ploeg bezoekt Manchester City en ontvangt Arsenal in de slotronden.

Het 1-3-4-2-1 van Glasner en de kracht van de omschakelingen

Palace houdt vast aan het 1-3-4-2-1-systeem dat in Frankfurt al zo succesvol was. De belangrijkste wapens zijn snelle omschakelingen. Het team houdt van lopen, ruimtes benutten en combineren in weinig balcontacten. In de opbouw lijdt het meer, maar de kwaliteit van Wharton en Kamada in de opbouwzone, samen met het goede linkerbeen van Yeremy Pino, maakt het mogelijk om directe ballen te sturen naar Jean-Philippe Mateta, Strand Larsen of Ismaila Sarr.

Sarr is met negentien doelpunten topscorer, zes meer dan Mateta. Pino en Daniel Muñoz volgen met elk vijf treffers. De loopkracht van de vleugelverdedigers, vooral Muñoz en Tyrick Mitchell, is cruciaal wanneer het team breedte zoekt.

Solide verdediging met drie lange centrale verdedigers en een dominante keeper

In de defensieve fase kiest Palace meestal voor een midden-laag blok om de counter te faciliteren. Er is geen pure balveroveraar (Lerma wacht op de bank), maar de drie vaste centrale verdedigers meten respectievelijk 188, 190 en 188 centimeter. Richards, Lacroix en Canvot beheersen het strafschopgebied en Lacroix blinkt vooral uit in het luchtdue