Rayo Vallecano herleeft zijn ergste nachtmerrie in het Bernabéu: de 7-0 van 1980

Een historische nederlaag die het traject van het vallecaanse team markeerde tijdens hun bezoek aan Chamartín in het seizoen 1979-80.

De Rayo Vallecano debuteerde in de Primera División tijdens het seizoen 1977-78 en verdiende al snel de bijnaam reuzendoder. Alles begon op 30 oktober van dat jaar met een 3-2-overwinning op de Real Madrid, bezegeld door een late treffer van Landaburu.

In zijn eerste seizoen op het hoogste niveau versloeg de ploeg uit Vallecas thuis de eerste zes teams in de eindstand: Madrid, Barcelona, Athletic, Valencia, Sporting en Atlético de Madrid. Alleen Elche wist daar te winnen (0-1).

Grote verschillen tussen thuis en uit

Gedurende drie opeenvolgende seizoenen in de Primera División toonde Rayo een heel ander gezicht afhankelijk van of het thuis of uit speelde. Er was echter één stadion waar het team nooit vat kreeg op de thuisploeg en altijd met een zware nederlaag terugkeerde: het Santiago Bernabéu.

In de laatste vijf bezoeken van Rayo aan Chamartín staan vier minimale nederlagen en één gelijkspel. In drie van die wedstrijden incasseerde het team 16 doelpunten en scoorde het er slechts drie.

Verandering op de bank voor het duel

In een gespannen sfeer haalde Rayo Rafa Iriondo, bekerwinnaar met Athletic en Betis, als trainer. De aanstelling vond plaats op 31 januari, dezelfde dag dat het team in de beker tegen Espanyol speelde. Het won met 2-0 in de heenwedstrijd van de kwartfinales onder leiding van Felines.

Het was het debuut van Felines als trainer van Rayo. Met de afspraak dat Iriondo maandag zou beginnen, kwam de uitwedstrijd in het Bernabéu onder zijn verantwoordelijkheid.

Dat verwachtte ik al. Als rayista voel ik me verplicht aan de club en aanvaard ik de beslissingen van de leiding met discipline.

— Felines, Uitspraak voorafgaand aan de wedstrijd tegen Madrid

Felines erkende voorzichtig dat Rayo een verrassing kon opleveren tegen Madrid. De Madrileense ploeg stond tweede, maar kwam van twee opeenvolgende nederlagen in de competitie: in San Mamés en Mestalla. Koploper Real Sociedad had punten verspeeld met gelijke spelen tegen Atlético en Las Palmas.

Een ongenadige afstraffing in Chamartín

Het duel tussen twee teams met twijfels werd duidelijk beslist door de sterkste. Rayo, dat vrijwel zeker degradeerde, bleek een makkelijke prooi voor Madrid. De treffendroogte van de witte aanvallers vond in de vermoeide rayistas de perfecte remedie.

Na tien minuten hadden twee van de drie aanvallers die Boskov had opgesteld al gescoord: Santillana en Juanito. Voor de twintigste minuut viel de derde treffer, van Laurie Cunningham.

Hoewel Juanito, de in vorm verkerende Madrileense speler, na een kwartier geblesseerd uitviel, liep de wedstrijd uit op een 7-0. Santillana, die sinds 16 december niet meer had gescoord, maakte twee doelpunten en begon aan een reeks van nog eens 17 treffers.

Misschien heeft Rayo het makkelijk gemaakt. Ze probeerden met plezier te spelen en onze eerste doelpunten hebben ze gedemoraliseerd.

— Juanito, Uitspraak na de wedstrijd

De frustratie van Felines na de 7-0

Felines was veel harder in zijn analyse van de 7-0, die zich voegde bij eerdere nederlagen van Rayo in Chamartín: 5-2 en 4-1. “We moeten tegen de federatie zeggen dat ze deze wedstrijden tegen Madrid afschaffen, vragen om hier nooit meer te spelen. Drie jaar zie ik Rayo hier al en het gaat altijd hetzelfde. De spelers komen met een minderwaardigheidscomplex, bang en zonder ideeën”, verklaarde hij somber.

Rayo keerde pas in het seizoen 1989-90 terug in de Primera División, toen het met 5-2 verloor van het Madrid van Toshack. De 7-0 van 1980 bleef in de geschiedenis staan tot 20 december 2015, toen Madrid Rayo met 10-2 versloeg.

Tags bij dit artikel