Rakan Mayasi brengt poëtische visie op bedoeïenenleven naar El Gouna met Cannes-hit 'Yesterday the Eye Didn’t Sleep'

Palestijnse regisseur bespreekt hallucinerende sequenties, niet-professionele cast en plannen voor donkere komedie die deels in Gaza speelt in zijn debuutfilm

Rakan Mayasi maakte een opvallende entree op het internationale toneel met zijn eerste speelfilm, “Yesterday the Eye Didn’t Sleep”. De film kreeg lovende kritieken in Cannes Un Certain Regard voor zijn lyrische portret van een bedoeïenengemeenschap in de Bekaa-vallei in Libanon. De film draait nu in competitie op het El Gouna Film Festival, waar de regisseur inzichten deelde over het ontstaan ervan.

Film put uit familiegeschiedenis en persoonlijke ervaringen in Libanon

Mayasi, een Palestijn die twintig jaar in Libanon woonde zonder burgerrechten, baseerde het verhaal op de ervaringen van zijn grootmoeder. Het volgt twee vrouwen die verstrikt raken in een tribale bloedvete. De regisseur vermeed bewust de burgeroorlogthema’s die veel Libanese films kenmerken en zocht in plaats daarvan naar rijkere verhalen in ondervertegenwoordigde gemeenschappen.

Hij koos voor niet-professionele acteurs om de authenticiteit te bewaren. “Deze fragiele authenticiteit moet behouden blijven,” legde Mayasi uit. Hij voegde toe dat zijn leven en opleiding als filmmaker in Libanon zijn perspectief hebben gevormd, ook al vermijdt hij mainstreamformules.

Indrukwekkende visuele sequenties ontstaan door samenwerking en improvisatie

De film opent met een brandende auto en sluit af met een evocatief longshot dat speelt met perspectief. Het hoogtepunt is een hallucinerende bruiloftssequentie die door critici is geprezen om zijn schoonheid en emotionele wending. Cameraman Pôl Seif werkte nauw met Mayasi samen aan deze momenten.

In die scène liet ik mezelf toe om buiten het verhaal te treden, om het ritme te veranderen en met een soort psychedelische benadering te spelen.

— Rakan Mayasi, Interview op het El Gouna Film Festival

De sequentie was grotendeels geïmproviseerd. Er werd een oproep gedaan voor dansers en tientallen kwamen vol energie. Mayasi’s rol beperkte zich tot het sturen van die energie via een microfoon. Het doel was om kijkers eerst van het spektakel te laten genieten voordat ze met hun eigen reactie werden geconfronteerd. “Ik wil genieten van deze aangenaam, psychedelisch gefilmde danssequentie, maar daarna vraag ik me af: wat heb ik in godsnaam gezien en waarom vond ik dat leuk?” zei hij.

Festivalcircuit succes volgt op Cannes-première

Na de première in Cannes reisde de film naar meer dan vijftig festivals. Aankomende vertoningen zijn onder meer in de Best First Feature-sectie van Rome, de Viennale, Valladolid, de door Cristian Mungiu samengestelde Cannes Reprise in Boekarest en Genève begin november. De internationale verkoop is in handen van Salaud Morisset.

Volgend project onderzoekt absurde bureaucratie van leven en dood

Mayasi’s volgende film, getiteld “The Passport”, is een donkere komedie die voor de helft in Gaza speelt. De productie werd stilgelegd toen het conflict escaleerde, maar is langzaam hervat. Het verhaal onderzoekt leven, dood en alledaagse bureaucratie in een meer gecontroleerde, gestileerde omgeving. Associate producer May Odeh van de huidige film keert terug als producent.

De regisseur bevestigde dat zijn verlangen om kijkers uit hun evenwicht te brengen zal voortduren. “Mijn volgende film zal helemaal in deze stijl zijn,” zei hij over de desoriënterende toon.

Tags bij dit artikel