Rafa Guerrero waarschuwt voor smartphonegebruik als ontsnapping aan verveling en emoties

De psychotherapeut gespecialiseerd in kinderen en trauma legt uit hoe schermen een ontsnappingsmechanisme worden en waarschuwt voor de gevolgen bij kinderen.

Gedragingen zoals zonder duidelijke reden de telefoon raadplegen, hem impulsief ontgrendelen of sociale media checken tijdens elke pauze zijn gemeengoed geworden. Volgens Rafa Guerrero zijn deze gebaren een reactie op de behoefte om sensaties als verveling of angst te ontvluchten.

De telefoon als emotionele vluchtroute

In een interview met La Vanguardia stelt de expert dat veel mensen geen concrete informatie zoeken als ze de mobiel pakken. Ze zoeken ontsnapping. Het apparaat fungeert als hulpmiddel om het lege gevoel, verdriet of zelfs zichzelf te vermijden. Hij stelt een kernvraag: ‘Waarvoor vlucht je?’.

Guerrero, afgestudeerd in klinische en gezondheidspsychologie aan de Universidad Complutense de Madrid en doctor in de pedagogiek, onderzoekt al jaren de impact van technologische hyperstimulatie. Hij is auteur van het boek Adictos a las pantallas, waarin hij beschrijft hoe overmatig gebruik de omgang met wachten en frustratie verandert.

Een samenleving die stilte niet verdraagt

We leven in een versneld omgeving waarin het ontbreken van prikkels meteen onrust veroorzaakt. Sociale media, met hun oneindige stroom aan content, nemen elk gevoel van afsluiting weg. Er is altijd nog iets te zien, waardoor een langdurige confrontatie met jezelf wordt vermeden.

Deze moeite uit zich ook bij de allerkleinsten. Guerrero merkt dat sommige kinderen in natuurlijke omgevingen vrijwel meteen verveling uiten of vragen wanneer ze weggaan, omdat ze niet gewend zijn aan ruimtes zonder constante digitale stimulatie.

Signalen dat een gewoonte omslaat in afhankelijkheid

Verslaving ontstaat niet van de ene op de andere dag. Ze ontwikkelt zich geleidelijk. Het kritieke punt is bereikt wanneer het leven zich organiseert rond het consumeren van content en de persoon voortdurend de telefoon moet checken. Velen denken de controle te hebben, terwijl de omgeving het probleem al signaleert.

Kinderenhersenen zijn extra kwetsbaar voor ontwerpen die de aandacht vangen met licht, geluid en beweging. Tot de gevolgen behoren grotere impulsiviteit, minder frustratietolerantie, concentratieproblemen en moeite met face-to-face relaties.