Quentin Tarantino blijft een van de meest onderscheidende regisseurs in de filmwereld, bekend om zijn gedurfde vertelstijl die de moderne cinema heeft gevormd. Hoewel hij al zeven jaar geen nieuwe film heeft geregisseerd en zijn volgende project als laatste wil laten gelden, bleef de belangstelling voor zijn werk vorig jaar groot toen een onverwachte release nieuwe aandacht bracht voor een van zijn kenmerkende films.
Tarantino bracht Kill Bill Vol. 1 uit in 2003 en Vol. 2 in 2004. Hij heeft altijd volgehouden dat het verhaal van The Bride bedoeld was als één vier uur durende film. Studio- en bioscoopbeperkingen dwongen tot de splitsing, maar hij bleef het project als één film beschouwen en gaf de volledige versie de titel Kill Bill: The Whole Bloody Affair. Die extended cut bleef jarenlang onbereikbaar voor het publiek, ondanks herhaalde vermeldingen van de regisseur.
Vorig december volgde de eerste brede bioscoopuitbreng van de complete versie. Lionsgate verzorgde de distributie en breidde de beschikbaarheid later uit naar Peacock en digitale aankoopopties. De studio heeft nu een twee-schijven 4K Blu-ray-editie uitgebracht die ook een standaard Blu-ray bevat, waardoor kijkers de scherpste thuisversie van het ononderbroken verhaal krijgen.
Verzamelaars kregen bovendien een limited two-tape VHS-set die de hele film over beide cassettes verdeelt. Lionsgate heeft de afgelopen jaren ook andere titels op VHS uitgebracht, waaronder Scream 4, en speelt daarmee in op de groeiende vraag onder liefhebbers van fysieke media.
Tarantino blinkt uit in scherpe dialogen en genre-huldes, maar Kill Bill: The Whole Bloody Affair onderscheidt zich als zijn duidelijkste pure actiefilm. De minutieus gechoreografeerde gevechten krijgen extra impact door zijn kenmerkende schrijfstijl en Uma Thurman's intense hoofdrol.
Onverwachte wendingen kenmerken de sequenties, van de vroege confrontatie met Vivica A. Fox en de komst van de jonge Nikki tot de plotselinge verschijning van een pistool in een cornflakesdoos. Deze momenten houden kijkers in klassieke Tarantino-stijl uit balans terwijl chaos naadloos in de actiechoreografie wordt verwerkt.
Nu beide delen zijn hersteld tot hun bedoelde enkele verhaal, beschouwen velen de complete versie als een van de regisseurs beste prestaties, vooral vanwege het vakmanschap in de actiescènes dat in de loop der jaren steeds meer waardering krijgt.