- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Regisseur volgt Locarno-winnend debuut op met historische segmenten over eten met Lee Kang-sheng

Na het kritische succes van zijn debuutfilm uit 2021 Een nieuw oud spel, die de Locarno-prijs won, keert regisseur Qiu Jiongjiong terug met een tweede fictiefilm die opnieuw de nadruk legt op theatrale kunstgrepen op de studio. Het nieuwe werk, Fuxi: Four Tales of Feasting, kiest voor een anthologieopzet rond maaltijden en hun sociale betekenis in plaats van één levensverhaal over verschillende tijdperken.

Theatrale technieken en productieontwerp staan centraal

Qiu Jiongjiong is ook verantwoordelijk voor het productieontwerp, het scenario, de regie en de montage. Hij vult het scherm met handbeschilderde achtergronden, praktische rekwisieten en eenvoudige mechanische illusies die meer aan toneelkunst dan aan conventionele cinema doen denken. Deze aanpak creëert een consistente visuele taal over vier verschillende historische periodes, elk verbonden met verschillende gerechten en rituelen uit de Sichuan-traditie.

Vier segmenten volgen voedselrituelen door de tijd

Het openingshoofdstuk, gesitueerd in een prehistorische gemeenschap, volgt begrafenisgebruiken met een staartsoep die wordt bereid door een oudere, gespeeld door Lee Kang-sheng. De daaropvolgende delen gaan verder via legendarische koningen, Song-dynastie poëzie en bandieten uit het begin van de twintigste eeuw. Elke aflevering gebruikt dezelfde kerncast in meerdere rollen en introduceert nieuwe sociale structuren en kookpraktijken.

Landbouw en hiërarchie komen aan bod in het tweede verhaal, terwijl het derde segment draait om geesten die het leven van de dichter Su Dongpo herbeleven via specifieke banketgangen. Het laatste verhaal volgt een weggelopen keukenbediende die congee bereiden leert van een groep bovennatuurlijke metgezellen.

Frameverhaal verbindt aardse feesten met hemelse toeschouwers

Een frameverhaal toont personages genaamd Sol en Luna die de aardse verhalen van bovenaf volgen. Ze verschijnen in sepia en staalblauwe interludes die de esthetiek van stomme films nabootsen en dalen af en toe af in de actie. Terugkerende wipplankbeelden op een schuimberg benadrukken het verstrijken van de eeuwen onder de feestscènes.

Thema’s van ritueel, ballingschap en artistieke verantwoordelijkheid komen naar voren

Hoewel het film minder expliciete politieke commentaar bevat dan Een nieuw oud spel, raakt het de plichten van kunstenaars en het voortbestaan van volkstradities aan. De slotfilosofie blijft direct en aards en benadrukt de basiscycli van consumptie en vernieuwing over generaties heen.

De uitgebreide handgemaakte decors vallen op in een tijdperk van digitale shortcuts. Elke beschilderde wolk, rookeffect en rekwietmaaltijd krijgt zorgvuldige aandacht, waardoor de hele productie uitgroeit tot een tastbare viering van ambacht.