- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Brandon Tonner-Connolly en Matt Hyland lichten de praktische technieken, snoepdetails en emotionele landschappen achter Jane Schoenbrun's nieuwste film toe

Jane Schoenbrun's aankomende film Teenage Sex and Death at Camp Miasma brengt een cult-horrorfranchise weer tot leven door de ogen van een jonge queer regisseur. Production designers Brandon Tonner-Connolly en Matt Hyland hadden slechts 25 dagen om de onderscheidende look van de film te creëren in het Canadese Pacific Northwest.

Het verhaal volgt Kris Williams, gespeeld door Hannah Einbinder, terwijl zij de teruggetrokken actrice Billy Presley (Gillian Anderson) probeert over te halen om terug te keren voor een nieuw deel. Ondertussen begint de franchise-killer Little Death (Jack Haven) de grens tussen fictie en realiteit te vervagen.

Little Deaths masker en Billy's trauma-kunst bouwen

Het vierkant-binnen-een-vierkant-motief dat overal in Billy's hut terugkomt, is ontstaan uit de beschrijving van het masker van de killer in het script. Tonner-Connolly legde uit dat het team met een effectenstudio werkte om het vent-achtige ontwerp te verfijnen voordat ze overstapten naar de kunstwerken in de hut.

Billy's schilderijen en sculpturen verbeelden haar poging om het trauma uit de originele Camp Miasma-film te verwerken. Scenic artist Joel Rodriguez maakte het grote vortex-schilderij waar Kris tijdens een sleutelscène voor zit. Het werk moest een desoriënterend Magic Eye-effect creëren en werd per veerboot en vrachtwagen naar een afgelegen hutlocatie vervoerd.

Praktische matte paintings als emotionele portalen

Hyland merkte op dat de geschilderde achtergronden dienen als portalen die zowel Kris als het publiek dieper in Billy's wereld trekken. Het team gaf de voorkeur aan praktische technieken boven digitale, zodat de beelden konden evolueren naarmate de relatie tussen de personages zich ontwikkelt.

De eerste matte painting verschijnt buiten Kris' hotelkamer als een verre stadsbaken. Latere achtergronden omvatten een bioscoopgebouw waar personages bijna het geschilderde landschap in stappen. Tonner-Connolly beschreef de slotscène tegen de geschilderde achtergrond als het moment waarop Kris volledig opgaat in Billy's geconstrueerde fantasie.

Snacks, dipsauzen en nostalgische details

Snoep speelt een centrale rol in de connectie tussen de personages. De designers importeerden Amerikaanse lekkernijen over de grens om Canadese verpakkingen te vermijden. De scènes evolueren van een paar stukjes op een hotelbed naar een heel nest van wikkels rond Kris en Billy bij de open haard.

KFC-dipsauzen en snacklades in de hut versterken de speelse nostalgie van de film. Tonner-Connolly en Hyland benadrukten dat deze alledaagse items de abstractere elementen van het verhaal helpen verankeren.

Vleeswanden en geïmporteerd bioscoop-tapijt

Little Death leeft in wat de designers de Flesh Palace noemden. Ze onderzochten verschillende texturen voordat ze kozen voor een bubblegum-achtig oppervlak in plaats van realistisch vlees. De vloer bevat authentiek bioscoop-tapijt dat uit de Verenigde Staten moest worden gevlogen.

Openingstitels vertellen de volledige geschiedenis van de franchise

De titelsequentie propt decennia aan fictieve Camp Miasma-geschiedenis in volledig uitgewerkte rekwisieten. Alles van bordspellen tot ruilkaarten en recensieknipsels werd gemaakt zodat acteurs er natuurlijk mee konden omgaan. Het team bracht de opkomst en ondergang van de franchise over meerdere films in kaart om de opening een authentieke nostalgische aantrekkingskracht te geven.

We weren’t going to let anything go on the set that’s not 100% real that Jane can’t pick up and turn around and look at or that an actor can’t walk up to and read.