Production designer Patrice Vermette beschrijft het derde en laatste deel van de Dune-serie als een groots spektakel. Hij vergelijkt het met een vuurwerkshow die het grootste effect bewaart voor het einde.
Dune: Part Three komt op 18 december in de bioscoop. Timothee Chalamet keert terug als Paul Atreides en vervolgt het verhaal na zijn machtsovername in Part Two. De film is gebaseerd op Frank Herberts roman Dune Messiah en speelt zich zeventien jaar later af, waarbij de gevolgen van Pauls heerschappij als keizer centraal staan.
Vermette ontving dit jaar de Variety Creative Impact Award op het SCAD Savannah Film Festival. In gesprek met Variety senior artisans editor Jazz Tangcay bleef hij voorzichtig met details, maar lichtte hij de creatieve aanpak achter belangrijke sequenties toe.
Regisseur Denis Villeneuve gaf Vermette één hoofdopdracht: vermijd herhaling van sets uit eerdere films. Vermette voldeed aan dat verzoek gedurende de hele productie.
Vermette gaf een inkijkje in de openingssequentie, die hij een waanzinnig idee noemde. Concepttekeningen toonden een uitgestrekte zwarte zandvlakte met schepen die een planeet aanvallen. Een schip woog 55 ton. Het team begroef het schip onder de grond voor de scène, die wordt gekenmerkt door aanhoudende regen gecreëerd met spider rigs en touch spinners. Ze bouwden slechts één schip dat van alle kanten zichtbaar is, zowel binnen als buiten. Kranen tilden het om de twee dagen op terwijl pompen water van de set verwijderden.
De resultaten zijn het volgens hem waard.
Vermette en Villeneuve hanteren een leidend motto: daag elkaar uit en maak het anders. Ze werken samen sinds de film Enemy uit 2013, Villeneuves eerste Engelstalige speelfilm. Hun connectie begon eerder via commercials en wederzijdse vrienden in de vroege jaren 2000.
Toen Vermette hoorde dat Dallas Buyers Club vertraging opliep, nam Villeneuve contact op met een sms die Vermette zijn leven noemde. Het duo werkte later samen aan Enemy en vervolgens aan Dune.
Villeneuve storyboards Dune al sinds zijn vijftiende. Na ontvangst van de eerste honderd pagina’s van het script las Vermette de bronroman opnieuw en maakte uitgebreide aantekeningen. Hij benadrukte dat elk object in de fantasiewereld een reden moet hebben om te bestaan en verankerd moet blijven in de realiteit, een principe dat hij toepast in projecten als Sicario, Enemy, Arrival en Dune.
Vermette bracht verschillende belangrijke locaties tot leven, waaronder de donkere, industriële wereld Giedi Prime voor de Harkonnens, het kasteel van de Atreides en het Imperial Nexus Laboratory op Arrakis. De labsequentie vereiste nauwe coördinatie met cinematograaf Greig Fraser en andere afdelingshoofden om natuurlijk licht te realiseren zonder shortcuts.
Het SCAD Savannah Film Festival panel bestond uit tien Variety artisans die erkenning kregen voor hun recente werk. Sprekers uit geluid, animatie, montage, cinematografie, muziek, casting, make-up, kostuumontwerp en production design benadrukten allemaal dat sterke films voortkomen uit collectieve inspanning in plaats van individuele bijdragen.
Panelleden bespraken praktische uitdagingen zoals budgetbeperkingen, historische kostuumanpassingen en het creëren van grootschalige sets. Ze moedigden opkomende filmmakers aan om over afdelingen heen te communiceren, meerdere aspecten van de productie te leren en consistent werk te blijven maken.