Power Ballad breidt breed uit terwijl John Carney weer een muziekgedreven hit aflevert

Paul Rudd en Nick Jonas staan centraal in de nieuwste film van de regisseur over vervaagde dromen en gestolen songs die in 1.200 bioscopen draait

John Carney's nieuwe film Power Ballad heeft sterke publieksreacties opgeroepen tijdens recente festivalvertoningen, waaronder de opening op het Sands Film Festival in St. Andrews, Schotland, en optredens op SXSW en Dublin. De comedy volgt een in Ierland gevestigde trouwzanger gespeeld door Paul Rudd en een voormalig boybandlid vertolkt door Nick Jonas, die elkaar ontmoeten tijdens een chaotische nacht die leidt tot een roadtrip gedreven door een betwist nummer.

Power Ballad opent breed in 1.200 bioscopen

Lionsgate rolt de film vandaag uit over 1.200 theaters en positioneert hem als tegenprogramma tijdens het drukke zomerseizoen. Vroege mond-tot-mondreclame vanuit beperkte vertoningen en festivalpubliek is positief, hoewel de film niet de ingebouwde aantrekkingskracht heeft van virale sensaties of grote biopics die momenteel de box office domineren.

Carney beheerst authentieke muziekvertelling

Carney heeft een reputatie opgebouwd met films waarin muziek de vertelling op geloofwaardige wijze aanstuurt. Zijn eerdere werken, zoals Once uit 2007 en Sing Street uit 2016, gingen allebei in première op Sundance en raakten het publiek diep via oprechte muzikale momenten. Anders dan regisseurs die bestaande tracks simpelweg in scènes laten vallen, bouwt Carney verhalen rond het proces van songcreatie.

Het nieuwe project verkent de uitdagingen van het schrijven van een originele hit, waarbij Rudds personage rockambities heeft ingeruild voor het gezinsleven en Jonas' rol een solocomeback nastreeft na boybandsucces. Hun dynamiek leidt tot komische en hartverwarmende sequenties rond optreden en samenwerking.

John is een muzikant, hij begon als muzikant en muziek maakt zo'n deel van hem uit. Het zit zo diep in zijn merg dat er gitaren bij de video village staan en hij soms gewoon even moet pakken en spelen.

— Nick Jonas, interview over het werken aan Power Ballad

Rudd en Jonas brengen persoonlijke connecties naar hun rollen

Rudd sloot zich aan nadat Carney een video zag van hem die Wichita Lineman uitvoerde. De acteur beschreef zich nerveus te voelen voor de opnames maar vond de ervaring uiteindelijk vreugdevol. Jonas, die bewust vermeed te leunen op zijn Jonas Brothers-roem in eerdere rollen, voelde zich verbonden met de thema's van het script over het overstijgen van groepsucces.

Ik was al jaren fan van hem en toen ik over dit script hoorde en ze een logline deelden, was het een vrij eenvoudige beslissing. Toen ik het hele script las, voelde ik me echt verbonden met dit personage, niet alleen door enkele overeenkomsten met mijn eigen reis.

— Nick Jonas, opmerkingen over zijn deelname aan Power Ballad

Signature song ontstaat laat in de productie

Het sleutelnummmer How To Write A Song Without You kwam tot stand tegen het einde van de opnames, waarbij Carney de eerste ideeën aanleverde en componist Gary Clark de definitieve versie vormgaf. Carney hield een impromptu telefoonauditie voor Rudd tijdens de soundtrack-sessies om zijn zangtalent te bevestigen zonder voorafgaand overleg.

Toen Paul aan boord kwam van de film, hadden we dat gesprek niet. Het was bijna alsof je zegt dat je in de film zit en we die brug oversteken als we er komen.

— John Carney, terugblikkend op de casting van Paul Rudd

Carney reflecteert op Begin Again en langetermijncarrière

Carney kijkt terug op zijn film Begin Again uit 2013, oorspronkelijk getiteld Can A Song Save Your Life, als een project dat bredere succes verdiende maar tegen distributieproblemen aanliep. Hij blijft gericht op de lange termijn in plaats van openingsweekendcijfers en merkt op dat veel geliefde films jaren later waardering kregen.

Ik ben het eens, ik denk dat de film iets meer business had moeten doen dan het deed, maar ik ben niet bitter of gepikeerd. Het is wat het is. Ik zit in de film voor de lange termijn en ik ben blij als de film het goed doet, zelfs als dat is nadat ik dood ben wanneer mensen het erkennen.

— John Carney, opmerkingen over de prestaties van Begin Again

Vroege liefde voor filmscores vormde Carney's aanpak

Carney werd als kind aangetrokken door de emotionele kracht van muziek in klassieke Hollywoodfilms voordat hij de dialogen volledig begreep. Hij noemt scores uit films als Who's Afraid of Virginia Woolf en On the Waterfront als vormende invloeden die personage-emoties via orkestratie onthulden.

Zijn pad naar regisseren begon met busking en korte films in Ierland, ondersteund door opkomende filmfondsfinanciering. Carney benadrukt de waarde van het tonen van de creatieve worsteling in zijn verhalen, of het nu gaat om het schrijven van songs of het nastreven van ambitieuze doelen.

Volgend project zal naar verwachting weer om muziek draaien

Carney verwacht dat zijn toekomstige werk opnieuw rond muziek zal draaien. Hij blijft inspiratie vinden in het behind-the-scenes proces van creatie in plaats van alleen gepolijste resultaten.