Pedro Porro, de rechtsback geboren in Don Benito in 1999, beleeft een historisch moment als de vijfde extremaduraan die een WK speelt. Na een zwaar seizoen bij de Tottenham, waar de ploeg tot het einde streed tegen degradatie in de Premier League, heeft de speler in het nationale team een toevluchtsoord gevonden vol trots en concentratie.
Selectiebondscoach Luis de la Fuente deelde hem mee dat hij basisspeler zou zijn tegen Saoedi-Arabië. Porro herinnert zich dat moment met blijdschap en enorme trots voor hemzelf, zijn familie en al zijn supporters. Altijd voorbereid, benadrukt de verdediger dat je nooit weet wanneer de kans komt en dat het cruciaal is om er klaar voor te zijn.
Het stadion in Atlanta markeerde zijn eerste wedstrijd als basisspeler op een WK. Porro beleefde het moment rustig, gefocust op zijn taak en voorbereid op situaties met maximale druk.
Tegen topspelers als Kvaratskhelia of Luis Díaz erkent Porro dat kritiek soms onterecht kan zijn, maar hij kiest ervoor zich op zijn werk te richten. 'De tegenstanders spelen ook en tegenover je staan buitengewone voetballers', zegt hij. Zijn persoonlijke motto 'Nooit opgeven' en de zin die hij op zijn huid draagt, 'Heb lief wat je hebt om het leven te kunnen leven dat je liefhebt', weerspiegelen zijn filosofie.
De speler besteedt tijd aan mentale analyse van de wedstrijden, waarbij hij zowel zijn eigen acties als de behoeften van de tegenstanders bestudeert. Deze zelfkritiek helpt hem te verbeteren in verdediging en aanval.
Nu zijn contractuele situatie is geregeld na het tekenen van een contract voor vijf extra seizoenen bij de Tottenham, kan Porro zich volledig richten op het toernooi. 'Mijn hoofd staat alleen maar bij de selectie en het WK', stelt hij. De rust van een verlengd verblijf bij een club waar hij zich thuis voelt, stelt hem in staat om maximaal te presteren.
Zijn tijd in Vallecas heeft bij Porro een onuitwisbare indruk achtergelaten van intensiteit en passie voor voetbal. Die rayistische vechtlust is nog steeds aanwezig in de manier waarop hij de sport beleeft. Als vijfde extremaduraan op een WK stuurde hij een bedankvideo naar de hele regio voor de ontvangen steun.
Zijn familie blijft de belangrijkste steunpilaar. Hoewel zijn moeder nu vaker belt om haar zoon te zien, blijft het contact constant. Zijn grootvader, ouders en oma waren cruciaal in zijn carrière.
De groep houdt een spectaculair klimaat in stand na drie jaar ongeslagen. Porro benadrukt het vertrouwen in het geleverde werk ondanks de aanvankelijke tegenslag. Tegen Uruguay verwacht hij een zware wedstrijd tegen een intens team. In de kleedkamer klinkt van alles, van Estopa tot reggaeton, afhankelijk van het moment.
Nooit opgeven. Dat herken ik wel, want in het voetbal moet je vaak zo leven.