Fans van Event Horizon hebben misschien een nieuwe reden om de diepe ruimte te mijden nu de regisseur van die film soortgelijk terrein opzoekt. Paul W.S. Anderson heeft zich verbonden aan de regie van twee films die doordrenkt zijn van dezelfde sfeer van geïsoleerde, andere-wereldse angst die zijn klassieker uit 1997 kenmerkte.
De projecten draaien om Nether Station en het vervolg Nether Vortex, beide geschreven door Kevin J. Anderson. Deadline meldde dat Anderson de regie op zich neemt, met scenario’s van Jonathan Wakeham. De productie wordt gedeeld met zijn vaste partner Jeremy Bolt, samen met John Harlacher en Tony Eldridge.
De boeken volgen hoofdpersoon Cammie Skoura, een getalenteerde jonge onderzoeker die meegaat op een missie in de diepe ruimte. Sporen van verdwenen buitenaardse beschavingen leiden de bemanning naar onthullingen met ernstige gevolgen voor de mensheid. Het verhaal blijft dicht bij Cammie’s perspectief, zodat het publiek de mysteries kan meemaken zonder eerst een grote hoeveelheid achtergrondinformatie te krijgen.
Kevin J. Anderson noemde Event Horizon als inspiratiebron voor de romans. Daardoor krijgt de regisseur de kans om het genre opnieuw te verkennen dat hij bijna drie decennia geleden hielp vormgeven. De twee verhalen blijven afzonderlijk, met nieuwe personages die te maken krijgen met krachten die beter met rust gelaten kunnen worden.
Ik kan me geen betere regisseur voor dit project voorstellen dan Paul W.S. Anderson.
Anderson benadrukt het visuele potentieel van het bronmateriaal en uit zijn enthousiasme om Cammie’s verhaal naar het scherm te brengen. Er zijn nog geen castings of releasedata bekend. De twee verbonden boeken bieden ruimte voor meerdere films als de eerste succesvol is.
Na het opbouwen van de Resident Evil-franchise keert Anderson terug naar pure kosmische horror. De setting doet denken aan Event Horizon doordat verlaten buitenaardse locaties veranderen in onontkoombare nachtmerries. Met twee al verschenen, aan elkaar gekoppelde romans bieden de verfilmingen ruimte om de angst over een groter canvas te spreiden, terwijl de kern van de ontdekking die verkeerd uitpakt behouden blijft.