Regisseur Mohammed Ali Naqvi heeft een hybride documentaire gemaakt die de aangrijpende kabelbaanredding in het noorden van Pakistan in 2023 vastlegt en het land zijn allereerste documentaire-inzending in de categorie beste internationale film opleverde voor de 97th Academy Awards. De film, getiteld Hanging by a Wire, ging in première op Sundance en baseert zich op ooggetuigenverslagen, door omstanders geschoten beelden en zorgvuldige reconstructies om het verhaal te vertellen van zes schooljongens die ongeveer 275 meter boven een ravijn bungelden.
Het incident vond plaats in augustus 2023 in Battagram toen een kabel brak en de jongens hoog boven de grond vast kwamen te zitten. Beelden die door lokale bewoners werden gemaakt, waaronder droneshots van een juwelier, verspreidden zich razendsnel via sociale media en nieuwsuitzendingen. De reddingsoperatie omvatte helikopters, een gewaagde lokale klimmer die bekendstaat als de sky pirate, en andere reddingswerkers die alle jongens na het invallen van de nacht veilig naar beneden brachten.
Naqvi, die eerder Netflix’ Turning Point en Showtime’s Shame maakte, zag de gebeurtenissen zich ontvouwen terwijl hij tussen Karachi en Los Angeles werkte. Hij begon meteen samen met coproducent en coscenarist Bilal Sami aan het project.
Naqvi koos ervoor de film als een survivalthriller te structureren in plaats van als een conventionele documentaire. Hij legde uit dat het oorspronkelijke verhaal zich als een Hollywoodfilm ontvouwde, compleet met realtime updates, burgerjournalistiek en actie met hoge inzet. De regisseur wilde dat het publiek de gebeurtenissen visceraal beleefde en tegelijk de veerkracht en het initiatief van de gemeenschap benadrukte.
I wanted the audience to feel something visceral... I think there is an unspoken rule that if you belong to the Global South, there’s an expectation for you to perform trauma, or there’s a poverty porn-centric narrative, and I wanted to deliberately subvert that by reappropriating Hollywood convention.
De productie legde de nadruk op empowerment door de lokale bewoners als actieve deelnemers te presenteren in plaats van als slachtoffers. Naqvi hield een tribale vergadering met de hele gemeenschap, die de macht van media begreep nadat hun socialemediaposts hadden geholpen de jongens te redden. De meeste beelden in de film komen rechtstreeks van de telefoons en drones van de bewoners, waardoor hun perspectief behouden blijft.
Bij de reconstructies speelden de echte overlevenden en reddingswerkers mee, gefilmd in een studio in Lahore met ouders aanwezig. Naqvi wachtte bijna twee jaar voordat hij de deelnemers vroeg scènes na te spelen om hertraumatisering te voorkomen, en het team betrok counseling van gemeenschapsoudsten.
De documentaire is geproduceerd door EverWonder Studio, Universal Pictures Content Group, Louis Theroux’s Mindhouse Productions en 64th Street Media, met cinematografie van Brendan McGinty. Abramorama brengt de film uit in de VS, Paramount+ heeft de streamingpremière gepland voor 28 oktober en Dogwoof verzorgt de Britse bioscoopdistributie.
Naqvi toonde zich dankbaar voor de oscarselectie en noemde de sterke concurrentie van andere Pakistaanse films dit jaar. Hij blijft hybride storytelling verkennen in een nieuw maritiem rampenproject dat zich in de Verenigde Staten afspeelt.