De legendarische Spaanse acteur Paco Rabal staat opnieuw centraal als verteller van zijn eigen leven in de documentaire "200 Lives, Paco Rabal". Onder regie van Vanesa Benítez heeft de film zijn wereldpremière als afsluiter van het Made in Spain-gedeelte van het San Sebastián Festival.
Rabal werkte samen met regisseurs als Luis Buñuel, Michelangelo Antonioni en Carlos Saura aan meer dan 200 films en bouwde een internationale carrière op die zich uitstrekte van Spanje tot Frankrijk, Italië en Mexico, tot zijn overlijden in 2001.
De belangrijkste ontdekking van het project bestaat uit cassette-opnames waarop Rabal zijn memoires dicteerde. Gecombineerd met zijn Super 8-home movies, foto's, videotapes en familiearchieven stelt het materiaal de acteur in staat om zelf het verhaal te leiden.
Latido Films verzorgt de internationale verkoop van de coproductie tussen Spanje, Frankrijk en Mexico, die wordt gesteund door MLK Producciones en Horizon Media in Spanje, Plan B et Compagnie in Frankrijk en Monstro Films in Mexico.
Paco Rabal was en blijft een van de grootste hoofdrolspelers van Spanje en Europa. Zijn veelzijdigheid leverde hem talloze erkenningen op, waaronder een prijs voor beste acteur in Cannes.
Benítez wilde verder kijken dan het publieke imago van Francisco Rabal en Paco laten zien, de jongen uit het rurale Murcia. Ze bouwde de film rond Rabals eigen opnames in plaats van conventionele interviews, waarbij andere stemmen in voice-over te horen zijn.
Ik denk dat Paco altijd zichzelf was, of hij nu voor de camera een rol speelde onder de beroemdste regisseur van die tijd of over zijn persoonlijke ervaringen sprak voor een bandrecorder.
Urenlang bekijken van home movies, dagboeken en tapes onthulde terugkerende thema's van dromen en een verlangen om terug te keren naar de kindertijd. Rabal filmde herhaaldelijk familie-scènes op Super 8 tijdens bezoeken aan Cuesta de Gos in Murcia.
Rabal overleed in Bordeaux op de terugweg naar Spanje na het vertolken van Francisco Goya in Carlos Saura's "Goya in Bordeaux", waarvoor hij een Goya Award voor beste acteur ontving. De documentaire presenteert zijn reflecties als een laatste droom die hem terugbrengt naar zijn wortels.
Daarom brengt deze film Paco via cinema en in zekere zin een laatste droom weer thuis.
Producer José Antonio Hergueta merkt op dat Rabals carrière een lens biedt op belangrijke filmstromingen, van de Mexicaanse New Cinema en de Franse Nouvelle Vague tot de Spaanse cinema van de jaren tachtig. De coproductiepartners weerspiegelen de landen waar de acteur invloedrijk bleef.
Rabal navigeerde door politiek verdeelde tijden, groeide uit tot ster tijdens de Franco-periode en sloot zich later aan bij filmmakers en stromingen die ver van die wereld stonden. Zijn vrouw, actrice Asunción Balaguer, bewaarde het archief dat deze persoonlijke inzichten mogelijk maakt.
Het is werkelijk de geschiedenis van de cinema van de 20e eeuw — ja, met een hoofdletter 'G' en 'C' — zoals gezien door zijn werk. De waarde hiervan is onschatbaar.