Paco González trekt zich terug uit de radio en kiest voor familie in El Hormiguero

De Cope-journalist bekent zijn passie voor Oviedo, herinnert aan Pepe Domingo Castaño en legt zijn vertrek bij de SER uit zonder rancune.

Paco González sloot de week af in El Hormiguero met een ontspannen gesprek naast Pablo Motos. De ervaren journalist besprak zijn beslissing om een stap opzij te zetten in de radio na bijna vier decennia carrière en deelde anekdotes uit zijn loopbaan.

Een geleidelijk afscheid van de voorste linie

González legde uit dat hij niet langer de microfoons zal leiden op de gebruikelijke manier, hoewel hij verbonden blijft met de Cope via Tiempo de juego. “Voy a dar un pasito al lado para que pasen los Ferraris”, grapte hij. De belangrijkste reden is persoonlijk: op het punt om 60 te worden, zoekt hij meer kwaliteitstijd met zijn familie en vrienden.

Quiero dedicarle más tiempo y más tiempo de calidad a mi familia y a mis amigos. Quiero cuidarme un poco.

— Paco González, Entrevista en El Hormiguero

Hart voor Oviedo en journalistiek zonder sjaal

Op de vraag naar zijn voetbalclub verduidelijkte González dat hij “van hart en bloed” van de Real Oviedo is. Hij wees journalistiek met kleuren af: “No me gusta nada el periodismo de bufanda”. Hij benadrukte dat wat de journalist vertelt belangrijk is, niet zijn eigen shirt.

De leegte die Pepe Domingo Castaño achterliet

De presentator herinnerde met emotie aan zijn collega Pepe Domingo Castaño, die drie jaar geleden overleed. Hij beschreef de dag van diens dood als “horrible” en de daaropvolgende uitzending als “la zona cero del dolor”. Na het verlies voelde hij zich verantwoordelijk om “het karwei af te maken” tot een nieuwe generatie professionals arriveerde.

Vertrek bij de SER zonder rancune

Over zijn vertrek bij de SER vertelde González dat hij zijn collega Jorge Hevia verdedigde na een sanctie die hij onrechtvaardig vond. “Me enfrenté a los jefes y me acabé yendo”, verklaarde hij zonder bitterheid en dankbaar voor de periode bij de zender.

Nostrapacus en de tegenstem

Motos herinnerde hem aan zijn bijnaam “Nostrapacus” vanwege zijn voorspellingen die vaak mislukken. González grapte over zijn gewoonte om “tegen de regering in” te stemmen en verdedigde politieke afwisseling, al betreurt hij de verdeeldheid die dat veroorzaakt onder familie en vrienden.

Tags bij dit artikel