OnlyFans groeit van nicheplatform naar tv-verhaallijnen terwijl gebruikersaantallen verdubbelen

Sydney Sweeney in Euphoria en Elle Fanning in Margo’s Got Money Troubles weerspiegelen de mainstream culturele voetafdruk van het platform

Een webcamoptreden uit 2021 op de remix van Megan Thee Stallion’s “Savage” trok de aandacht van de ervaren stripper en seksualiteitseducator Elle Stanger. De Beyoncé-feature op het nummer noemde OnlyFans, en Stanger voelde meteen dat er een groter cultureel moment aan de gang was.

Haar instinct bleek juist. Het abonnementsplatform heeft sindsdien meer dan twee keer zoveel geregistreerde gebruikers gekregen, van 187,9 miljoen in 2021 naar 377,5 miljoen in 2025. Die groei begint nu ook op het scherm te verschijnen in verschillende series van 2026.

Populaire series introduceren OnlyFans-personages

Het personage van Sydney Sweeney in Euphoria stapt over op het platform voor inkomsten. Elle Fanning speelt een vergelijkbare rol in de verfilming van Rufi Thorpe’s roman Margo’s Got Money Troubles. De thriller Maximum Pleasure Guaranteed opent met Brandon Flynn die een webcamsessie doet tegenover Tatiana Maslany.

Auteurs en onderzoekers wijzen op herkenbaarheid

Thorpe koos voor een OnlyFans-verhaallijn omdat die toegankelijker aanvoelde voor lezers dan traditioneel sekswerk. “Naaktfoto’s online verkopen is geen groot verbeeldingsprobleem,” legde ze uit. “Naar een auditie in een stripclub gaan — een gewoon mens kan zich dat minder makkelijk voorstellen.”

Nicole McNichols, hoogleraar psychologie aan de University of Washington die menselijke seksualiteit bestudeert, heeft klasdiscussies over het platform verdedigd. Ze nodigde vorig jaar model Ari Kytsya uit om met studenten te praten en stelt dat de miljardenomzet van de site het onmogelijk maakt om het te negeren bij een serieuze analyse van digitale seks.

Stigma blijft ondanks toenemende zichtbaarheid

Bryant Paul, hoogleraar aan Indiana University, heeft studenten ondervraagd over grenzen in relaties. De meeste zien geen probleem in een partner die porno kijkt, maar velen trekken de lijn bij het abonneren op een OnlyFans-maker. “De persoonlijke connectie is het vreemdgaan,” aldus Paul. Het kijken naar een gescripte voorstelling op HBO laat kijkers observeren zonder directe betrokkenheid.

Mediaweergaven riskeren desinformatie

Paul waarschuwde dat fictieve weergaven het publieke begrip kunnen vormen, net zoals sitcom-grappen ooit het beeld van online pornografie bepaalden. Het personage van Sweeney in Euphoria doet aan roleplay-scenario’s die echte platforms verbieden. Voormalig sekswerker en activist AM Davies benadrukte dat pedofilie- en bestofilie-inhoud verboden zijn en dat de meeste makers helemaal geen dier- of kindplay doen.

Het is extreem schadelijk, en ze zetten ons allemaal onder druk als we dit moeten bekijken. Het probleem is dat mensen films en tv kijken en vergeten dat het niet echt is.

— AM Davies, voormalig sekswerker en activist, Opmerkingen over televisiebeelden van camwerk

Financiële realiteit verschilt van succes op het scherm

McNichols meldde dat veel nieuwe makers snelle rijkdom verwachten na het zien van high-profile gevallen. De gemiddelde OnlyFans-model verdient ongeveer 1000 dollar per maand. Stanger en Davies merkten op dat de werkelijke verdiensten zelden overeenkomen met de meevallers in fictie.

Verhalen over empowerment hebben kanttekeningen

Paul beschreef verhalen over camwerk als een vorm van “feminist media” omdat de maker controle houdt over de content. Euphoria toont hoe het personage van Sweeney bepaalt hoe expliciet ze is en later een influencer-carrière opbouwt vanuit die ervaring. Sommige plots tonen niet-seksuele interacties, zoals betaald bekritiseren of emotioneel luisteren, wat Davies zei dat veel voorkomt in het echte leven.

Sekswerkers roepen op tot betere consultatie

Stanger riep producties op om ervaren adviseurs in te huren. “Het is zo pijnlijk om steeds dezelfde stereotypen, tropes en mythen te zien, of geweld dat bedoeld is voor shockwaarde,” zei ze. “Het echte leven is interessanter dan fictie, en er is geen reden om zo luid en fout te zijn over sekswerk.”

Ik roep mensen op om na te denken: wanneer een sekswerker wordt geportretteerd, wordt die dan als slachtoffer, als schurk, als beide of als iets anders neergezet? Als die vooral als slachtoffer of schurk wordt neergezet, zou ik de ethiek — of de nauwkeurigheid — van de rest van het programma niet vertrouwen.

— AM Davies, voormalig sekswerker en activist, Opmerkingen over televisiebeelden van camwerk

McNichols uitte zorgen dat toenemende normalisering van online sekswerk de interesse in fysieke relaties zou kunnen verminderen, verwijzend naar studies die lagere seksuele activiteit onder Gen Z laten zien. Paul stelde extra vragen over hoe constante mediabeelden van geënsceneerde sensualiteit het zelfbeeld en prestatieangst kunnen beïnvloeden.

Terwijl meer series camwerk opnemen, gaat de cyclus tussen representatie en echte deelname door. Sekswerkers benadrukken dat ze een plek aan tafel willen als die verhalen worden geschreven.