De Godzilla-serie telt nu 39 films, een aantal dat zelfs casual kijkers vaak verrast wanneer het ter sprake komt. Met de 40e film, Godzilla x Kong: Supernova, die voor de eerste helft van 2027 op de planning staat, gaat de franchise onverminderd door.
Een trouwe fan heeft een volledige ranglijst van de bestaande 39 films samengesteld. Het onderste deel van die lijst, van plaats 39 tot 30, belicht enkele opvallende misstappen en experimenten die er niet in slaagden de sterke kanten van de serie te benutten.
De Amerikaanse Godzilla-film uit 1998 krijgt de laagste plaats. Ondanks de grote middelen die in de productie zijn gestoken, levert de film weinig entertainment of blijvende indruk op. Hij mist de kern van het personage en laat veel kijkers ongemotiveerd achter voor verdere delen.
De animatiefilm Godzilla: The Planet Eater uit 2018 staat op plaats 38. Hij besluit een driedelige animatieserie die zich ver in de toekomst afspeelt. Saai menselijk drama, mindere animatiekwaliteit en een weinig inspirerende confrontatie met King Ghidorah maken het een film om over te slaan.
Uit 1969 staat All Monsters Attack op 37. Het verhaal volgt een gepest kind dat via dromen contact maakt met Minilla. Het uitgebreide gebruik van hergebruikte monsterbeelden uit eerdere films geeft het project een haastige, goedkope uitstraling.
De release Godzilla: City on the Edge of Battle uit 2018 komt binnen op 36. Het vervolg op het toekomstige oorlogsverhaal introduceert het concept Mechagodzilla City, maar de uitvoering blijft vlak en mist spektakel.
De film Son of Godzilla uit 1967 staat op plaats 35. Hierin wordt Minilla geïntroduceerd, het adoptiekind van Godzilla, met de nadruk op familiebanden. De toon is sterk kindvriendelijk en lijkt meer op vroege Gamera-avonturen dan op de gebruikelijke Godzilla-films uit die periode.
Het eerste deel van de animatieserie, Godzilla: Planet of the Monsters uit 2017, staat op 34. Een proloog die uitlegt hoe Godzilla de planeet overneemt, bevat interessante ideeën, maar het verhaal als geheel lost de belofte niet in.
Godzilla 2000: Millennium belandt op 33. Uitgebracht een jaar na de impopulaire film uit 1998, herstelt het Godzilla als natuurkracht die tegenover het nieuwe monster Orga staat. De film voelt veilig maar degelijk in vergelijking.
De film Godzilla Raids Again uit 1955 staat op 32. Het is de eerste keer dat Godzilla wordt gekoppeld aan een ander reusachtig wezen, Anguirus, en een van de twee films die in zwart-wit zijn opgenomen. Het project voelt gehaast naast het origineel.
Invasion of Astro-Monster uit 1965 staat op 31. Onder regie van Ishirō Honda keert King Ghidorah al na één jaar terug. Hardcorefans waarderen mogelijk de monsteractie, inclusief een memorabele dansscène, terwijl anderen het minder boeiend vinden.
De Amerikaanse film Godzilla: King of the Monsters uit 2019 staat op plaats 30. De film heeft sterke visuele effecten en introduceert verschillende klassieke monsters aan Engelstalige kijkers. Het menselijke verhaal kan echter niet tippen aan de monstersequenties in de lange speelduur.