Olivia Wilde staat erop dat 'The Invite' in de bioscoop komt na buzz op Sundance

Regisseur vertelt over de 21-daagse filmopnames, zes weken repetities en weigering om de kamercomedie naar streamingplatforms te laten gaan

Olivia Wilde brak bijna elke regel bij het maken van haar derde speelfilm, “The Invite”. De regisseur draaide de film in slechts 21 dagen, scène voor scène in verhaalvolgorde, op echte film. Ze beperkte het hele verhaal tot één appartement in San Francisco en repeteerde de cast zes weken lang als een toneelstuk, waarbij de acteurs onbetaald werkten.

Van Sundance-première naar bioscoopcommitment

Na een sterke debuut op het Sundance Film Festival stonden distributeurs in de rij met aanbiedingen. Wilde hield voet bij stuk op één cruciaal punt. Elk bedrijf drong aan op een bioscooprun en zij wees elk pad af dat de film rechtstreeks naar een streamingdienst zou sturen. Ze ziet de sterke interesse van niet-streamingkopers als een positief signaal voor de onafhankelijke film.

Wilde ziet een bredere verschuiving in de industrie. De bioscoopcijfers stijgen, aangevoerd door Gen Z-publiek dat kiest voor theaters en origineel werk steunt in plaats van automatisch thuis te kijken. Ze noemt dit een overwinning voor onafhankelijke studio’s die andere wegen durven te bewandelen.

Vroege tegenslagen omarmen voor meer vrijheid

De regisseur put kracht uit eerdere ervaringen. Haar comedy uit 2019 “Booksmart” kreeg veel lof, terwijl haar project uit 2022 “Don’t Worry Darling” scherpe kritiek kreeg en op 38 procent scoorde op Rotten Tomatoes. Wilde noemt zo’n vroege misstap bevrijdend omdat het de angst voor negatieve reacties wegneemt.

I believe in early failure. If you go through that, the way ‘Don’t Worry Darling’ did with a 38% on Rotten Tomatoes, there’s liberation.

— Olivia Wilde, Variety interview

Proces boven resultaat op een krappe planning

De productie steunde sterk op samenwerking en voorbereiding. Production designer Jade Healy bouwde de ingewikkelde appartementset in één weekend, met lagen muren, spiegels en zichtlijnen geïnspireerd op “Rear Window”. Kostuumontwerper Arianne Phillips verfde Wildes blouse in dezelfde kleur als de muren zodat haar personage opging in de huiselijke ruimte. Cameraman Adam Newport-Berra en geluidsmixer Steve Morrow zorgden voor overlappende, naturalistische dialogen in de stijl van Robert Altman.

Wilde noemt Seth Rogens optreden een hoogtepunt in zijn carrière en vergelijkt het met het werk van Albert Brooks en Richard Dreyfuss uit de jaren tachtig. Ze prijst ook de sterke prestaties van Edward Norton en Penelope Cruz.

Thema’s van projectie en ongelukkige relaties

Onder de comedy onderzoekt de film hoe ontevreden stellen hun idealen op anderen projecteren. Wilde wijst op kleine visuele aanwijzingen, zoals personages die in spiegels verschijnen of bepaalde objecten, die beloond worden bij aandachtig kijken. De single-locationopzet maakt het appartement zelf tot een belangrijk personage dat de emotionele grenzen van het verhaal bepaalt.