Octavia Spencer voelt zich al lang aangetrokken tot true crime-verhalen, een fascinatie die begon in haar jeugd en nu haar werk voedt als verteller en producent van de docuserie Lost Women of Alaska.
Op Deadline’s Contenders: The Nominees Studio blikte Spencer terug op hoe een vroege confrontatie met een schokkende zaak uit het echte leven haar kijk heeft gevormd. Ze merkte op dat veel kijkers pas recent in het genre zijn gestapt, terwijl haar eigen betrokkenheid al decennia teruggaat.
Het emmy-genomineerde project zet Spencer’s focus op vermoorde en genegeerde vrouwen voort. Na haar eerdere vertelwerk voor Lost Women of Highway 20 onderzoekt de nieuwe aflevering een reeks brute, onderbelichte misdaden tegen inheemse vrouwen in Alaska.
We hadden een briljante filmmaker in Christina Douglas, dus ik koos ervoor om de beelden niet te bekijken terwijl ze werden samengesteld. Ik wachtte tot alles klaar was en dat maakte het makkelijker, want de verhalen waren aangrijpend, maar ook heel empowering.
Spencer richtte haar productiebedrijf Orit Entertainment op in 2019. Ze noemde de keuze om deze zaken te onderzoeken actueel, met als doel families enige vorm van afsluiting te bieden, ook als volledige verwerking na een gewelddadig verlies vaak onmogelijk blijft.
Regisseur Christina Douglas, die van inheemse afkomst is, benadrukte het centraal stellen van de slachtoffers. Het team besloot de namen van de vrouwen herhaaldelijk te noemen, familieleden in beeld te brengen en het verhaal weg te houden van de daders.
Spencer uitte blijvende woede over de omstandigheden die in de serie naar voren komen. Ze wees op een verdachte die naar Alaska zou zijn verhuisd om misdaden te plegen met minder toezicht, en noemde meer dan 1.300 vermiste inheemse vrouwen met minimale politieactie.
De tekortkomingen reikten verder dan individuele politiediensten, zei ze, en weerspiegelden bredere maatschappelijke tekortkomingen die het patroon mogelijk maakten.
Spencer hintte op uitbreiding van de serie, mogelijk met zaken in Hollywood. Ze merkte op dat veel locaties en getroffen vrouwen nog onbesproken blijven, waardoor ruimte is voor extra afleveringen.