Obligatiemarkten signaleren terugkeer naar normaal nu Amerikaanse rentes stabiliseren

Na jaren van extreem lage rendementen keert het evenwicht terug met verankerde inflatie en licht verhoogde kortetermijnrentes.

Jarenlang drukten de bijna-nulrentes gepensioneerden met een vast inkomen en lieten veel pensioenfondsen met flinke tekorten achter. Nu Amerikaanse rentes terugkeren naar historische normen, lijken die groepen opgelucht.

Obligatiemarkten herstellen evenwicht na periode van lage rentes

Kortetermijnrentes, die vooral inflatie weerspiegelen, liggen slechts licht boven de langjarige gemiddelden omdat de inflatie nog iets verhoogd is. Langetermijnrentes, gebaseerd op die kortetermijnbenchmarks, sluiten eveneens nauw aan bij de verwachte niveaus.

De structuur van de obligatiemarkten volgt een duidelijk patroon. Inflatie, die naar verwachting op termijn tussen 2 en 3 procent uitkomt, vormt de basis. Kortetermijnrentes liggen ongeveer een procentpunt boven inflatie om sparen te stimuleren. Langetermijnrendementen voegen nog een punt toe als compensatie voor het langer vastzetten van geld. Dit raamwerk wijst op een gemiddelde 10-jaars rente op staatsobligaties van 4 tot 5 procent, dicht bij de huidige niveaus.

Markten passen rendementen aan via natuurlijk vraag en aanbod

Obligatiemarkten keren steevast terug naar evenwicht wanneer rendementen te ver afwijken. Hoge rentes trekken kopers aan en drukken de rendementen omlaag, terwijl lage rentes beleggers aanzetten tot het zoeken van betere alternatieven, waardoor rendementen stijgen. Dezelfde dynamiek beïnvloedt activa die met geleend geld worden gekocht, zoals huizen, collegegeld en private-equitybelangen. Hogere rentes koelen de woningmarkt al af, zetten universiteiten onder druk om klassen te vullen en maken het lastiger voor private-equitybedrijven om investeringen te beëindigen.

Huidige rendementen weerspiegelen historische normen, geen extremen

Er is niets ongewoons aan de huidige rentes. Obligatiemarkten geven alleen waarschuwingen bij extremen. Rendementen op Amerikaanse staatsobligaties daalden sterk tijdens deflatievrees voor de financiële crisis van 2008 en bleven jarenlang laag. Ze schoten eind jaren zeventig naar dubbele cijfers door inflatiezorgen. De huidige niveaus ogen geruststellend in vergelijking.

Federal Reserve reageert op marktsignalen over rentes

De obligatiemarkt weerstaat politieke druk. Eerdere presidenten probeerden de Federal Reserve te beïnvloeden, maar de centrale bank volgt grotendeels de kortetermijnrendementen op staatsobligaties. Tijdens de covid-19-pandemie daalden kortetermijnrendementen al voor ingrijpen van de Fed. Toen de inflatie daarna opliep, stegen de rendementen eerst. Het tweejarige rendement op staatsobligaties geeft een betrouwbare indicatie van toekomstige Fed-beslissingen.

In mei lag het tweejarige rendement boven de federal funds rate, wat aangaf dat de Fed haar beleidsrente zou moeten verhogen om inflatie aan te pakken ondanks oproepen tot lagere rentes. De kerninflatie op basis van persoonlijke consumptieve uitgaven ligt sinds het voorjaar boven de 3 procent op jaarbasis. De Fed verhoogde de rentes in september.

Inspanningen van de minister van Financiën stuiten op marktlgrenzen

Het tweejarige rendement staat nu rond 4,9 procent, ongeveer een punt boven de federal funds rate en een half punt boven het langjarig gemiddelde. Als de Trump-regering lagere rentes nastreeft, zijn de effectiefste maatregelen het terugdringen van inflatie via begrotingstekortreductie en meer olieaanbod. Minister van Financiën Scott Bessent heeft staatsobligaties gekocht om langetermijnrendementen te drukken, maar het succes blijft beperkt omdat langetermijnrentes het korte eind volgen, gecorrigeerd voor economische kracht en schuldniveaus.

Spread op de rentecurve toont geen buitensporige zorgen over schuld

Langetermijnrendementen dragen doorgaans een premie in een groeiende economie. Het 10-jaarsrendement heeft sinds de jaren zeventig historisch gemiddeld 0,9 procentpunt boven het tweejarige rendement gelegen, hoewel de huidige spread smaller is. Vergelijkbare patronen gelden voor 30-jaars staatsobligaties. Deze bescheiden spreads kunnen wijzen op afnemende groei, maar duiden niet op marktonrust over overheidschuldniveaus. Zelfs op 6 procent zouden langetermijnrentes binnen normale marges blijven bij een tweejarig rendement rond 5 procent.

Publieke ongerustheid komt voort uit langdurige periode van lage rentes

Veel mensen blijven ongerust omdat extreem lage rentes zo lang aanhielden dat normale niveaus nu onwennig aanvoelen. Gepensioneerden en pensioenfondsen profiteren van hogere rentes, terwijl huizenkopers en studenten te maken krijgen met hogere leenkosten totdat activaprijzen zich aanpassen. Een evenwichtige obligatiemarkt draagt overall bij aan stabiliteit in plaats van zorg.

Tags bij dit artikel