De toeleveringsketen van Nucor Corp. staat opnieuw onder druk nadat bleek dat verschillende Braziliaanse leveranciers banden hebben met houtskoolkampen waar de autoriteiten omstandigheden aantroffen die vergelijkbaar zijn met moderne slavernij.
Nedirane dos Santos, een kokkin die in een van die kampen in de staat Maranhão werkte, beschreef werkdagen die om 3.00 uur ’s ochtends begonnen en tot bijna 20.00 uur duurden in een raamloze, slecht geventileerde ruimte, waar ze drie maaltijden per dag bereidde op een houtskoolfornuis dat de ruimte vulde met rook en roet.
Op 31 mei 2025 voerden inspecteurs van het ministerie van Arbeid een actie uit in het kamp dat wordt beheerd door Carajas Siderurgia, een particuliere ruwijzerproducent die aan Nucor levert. Het 307 pagina’s tellende rapport documenteerde met verklaringen, foto’s en video’s de aangetroffen omstandigheden: tientallen werknemers sliepen in versleten hangmatten in nauwe, slecht geventileerde kamers, twee mannen in een gereedschapsschuur en anderen onder modderige zeilen in de openlucht.
De 49 werknemers deelden slechts twee toiletten en één douche in open cabines. Drinkwater werd bewaard in een vieze dispenser en de inspecteurs zagen een man die zijn behoefte deed tegen een buitenmuur. Hoewel de werknemers loon ontvingen en het kamp mochten verlaten, voldeden de omstandigheden niet aan de minimale veiligheids- en hygiënenormen volgens de Braziliaanse definitie van moderne slavernij.
Een analyse van vertrouwelijke overheidsdocumenten over vier razzia’s sinds medio 2022 toonde aan dat nog vijf andere leveranciers van Nucor houtskool betrokken van kampen met vergelijkbare omstandigheden. Alleen Carajas werd rechtstreeks beschuldigd van het onderwerpen van werknemers aan slavernij. De afgelopen drie jaar importeerde de dochteronderneming van Nucor minstens achttien scheepsladingen ruwijzer van de zes genoemde leveranciers, goed voor ongeveer 5 procent van de gemiddelde jaarlijkse aankopen van dit grondstof.
Steel Dynamics Inc., een andere grote beursgenoteerde Amerikaanse staalproducent, importeerde eveneens vijf ladingen van enkele van deze leveranciers, zij het in kleinere volumes.
Een woordvoerder van Nucor verklaarde dat het bedrijf de beschikbare informatie heeft beoordeeld en geen aanwijzingen heeft gevonden dat de directe ruwijzerleveranciers bewust betrokken waren bij dwangarbeid op het moment van de aankopen. Het concern stelde dat het bij vaststelling van dergelijke praktijken onmiddellijk maatregelen zal nemen, waaronder beëindiging van de zakelijke relatie. Nucor hanteert een specifiek beleid voor aankopen van Braziliaans ruwijzer en schakelt het advocatenkantoor Mattos Filho in voor due diligence.
We hebben de beschikbare informatie beoordeeld en geen aanwijzingen gevonden dat onze directe ruwijzerleveranciers bewust betrokken waren bij dwangarbeid op het moment van de betreffende aankopen.
De beschuldigingen komen bijna twintig jaar nadat Nucor beloofde soortgelijke praktijken uit zijn keten te weren. In 2010 stemde het bedrijf onder druk van wetgevers en aandeelhouders in met toezicht op zijn leveranciers. Nucor produceert ongeveer een kwart van het ruwstaal in de Verenigde Staten en ruwijzer maakt minder dan 10 procent uit van zijn grondstoffenmix.
De Braziliaanse wetgeving definieert moderne slavernij ruim en omvat ook uitputtende werktijden in vernederende omstandigheden, zelfs als werknemers kunnen vertrekken. Het land houdt een “zwarte lijst” van overtredende werkgevers bij en heeft de afgelopen drie decennia ongeveer 60.000 mensen uit deze omstandigheden gered. Deskundigen waarschuwen dat er nog steeds een kloof bestaat tussen het signaleren van uitbuiting en daadwerkelijke verantwoording.
André Campos, onderzoeker bij Reporter Brasil, stelde dat de herhaalde overtredingen wijzen op een terugval: “We keren terug naar het verleden”. Lívia Miraglia, hoogleraar arbeidsrecht, benadrukte dat de vraag naar goedkopere goederen het probleem verergert in sectoren als staal, vlees en landbouw.
Dos Santos keerde na haar redding terug naar Piauí, de armste staat van Brazilië. “Ik zou daar zijn blijven werken, omdat het de enige optie was”, verklaarde ze. “Hier in mijn dorp zijn echt geen banen zoals die.”