Nieuwgekozen Democraten erven een complexe economische opdracht nadat kiezers hebben gewezen op aanhoudende problemen met betaalbaarheid. De partij moet hardnekkige kwesties in zorgverzekeringen, huisvesting, nutsvoorzieningen en zorgdiensten aanpakken, terwijl eerst de federale financiën worden gestabiliseerd en het belastingstelsel wordt hervormd.
De omvangrijke Amerikaanse economie van 31 biljoen dollar laat zich niet snel hervormen, maar gerichte ingrepen in arbeidsprocessen bieden snellere resultaten. De arbeidsmarkt is beland in een patroon van weinig aanname en weinig ontslag met trage banengroei. Werkenden genieten relatieve stabiliteit ondanks bescheiden loongroei, terwijl werkzoekenden te maken hebben met herhaalde afwijzingen en verdwijnende sollicitaties. AI-tools voegen onzekerheid toe door zowel banen te vervangen als kandidaten te screenen. Een werkloosheidscijfer van 4,1 procent verhult deze moeilijkheden en laat velen het gevoel hebben dat hun problemen niet worden erkend.
Voortbouwend op het succes van het Census Bureau met de Household Pulse Survey die in april 2020 werd gestart tijdens de eerste coronagolf, zouden beleidsmakers een vergelijkbare hoogfrequente enquête kunnen lanceren die zich richt op werkzoekgedrag. Zo’n instrument zou details vastleggen zoals het aantal sollicitaties, ghosting-incidenten, terugbelpercentages, de mentale gezondheid van werkzoekenden en of nieuwe banen aansluiten bij salarisverwachtingen, voorkeuren en kwalificaties.
Basale waarborgen voor werkzoekenden vormen een andere praktische stap. Werkgevers zouden bestaande informatie over sollicitatievormen, termijnen en methoden moeten delen. Ze zouden sollicitanten ook moeten informeren zodra zij niet langer in aanmerking komen en moeten uitleggen of AI wordt gebruikt bij de screening. Deze stappen, die vroeger belastend waren in een analoog tijdperk, zijn nu eenvoudig uit te voeren in digitale systemen.
Wetgevers moeten ook de bescherming van werkenden versterken. Het minimumloon voor getipte werknemers blijft steken op 2,13 dollar terwijl het gewone minimumloon 7,25 dollar bedraagt. Ongeveer dertig miljoen werknemers hebben geen betaald ziekteverlof en velen kunnen worden ontslagen als ze ziek thuisblijven. Ongeveer de helft van de shiftwerkers krijgt minder dan een week van tevoren hun rooster te zien. De drempel voor overwerkvergoeding verkeert al meer dan tien jaar in een regeldrempel. Een gefaseerde aanpak zou het minimumloon kunnen verhogen naar 15 dollar, vijf dagen ziekteverlof kunnen verplichten, voorafgaande roosterkennis met boetes bij overtreding kunnen eisen en de overwerkdrempel kunnen vaststellen op 60.000 dollar.
Deze maatregelen zullen de arbeidsmarkt als geheel niet transformeren of de betaalbaarheidsdruk volledig oplossen, maar ze leveren wel tastbare verbeteringen op. Een sterker werkloosheidsverzekeringsstelsel zou bovendien kunnen voorbereiden op mogelijke AI-gedreven banenverplaatsing. Snelle invoering van dergelijke veranderingen zou laten zien dat effectief economisch beleid niet hoeft te wachten op een recessie. Economische tegenslag blijft voor veel Amerikanen bestaan, ook als macrocijfers zoals bbp-groei of het banenrapport positief uitvallen. Dat benadrukt het belang van beleid dat aansluit bij de werkelijkheid van mensen in plaats van alleen op geaggregeerde statistieken.