Een afgelegen wegrestaurant wordt het onwaarschijnlijke strijdtoneel in Best Pancakes in the County, de nieuwste film van regisseur en scenarioschrijver Ken Sanzel. Het verhaal draait om een gespannen confrontatie tussen corrupte FBI-agenten en een bende criminelen, met Nicolas Cage die de cast leidt in weer een uiterst toegewijde rol.
Nicolas Cage toont zijn kenmerkende loyaliteit door opnieuw samen te werken met Ken Sanzel na hun project uit 2019 Kill Chain. De nieuwe film levert het soort over-the-top acteren dat veel van Cages recente werk kenmerkt, al zijn de resultaten ongelijk. Een lichtpunt is het praktische kookadvies dat in het verhaal over het signature gerecht van het restaurant is verweven.
Cages personage wordt op het scherm aangeduid als "The Son of a Bitch". Hij speelt een geharde crimineel die zijn eigen partner uitschakelt tijdens een mislukte inbraak terwijl hij achteloos ijs eet. Het uiterlijk omvat gedateerde kleding uit de jaren zeventig, een onflatteuze pruik met permanent, zware gezichtsmake-up met littekens en een kenmerkende hoge stem die Cage de hele film aanhoudt.
Na een openingssequentie met een gestolen harde schijf uit een FBI-locatie verschuift de actie bijna volledig naar het geïsoleerde restaurant. Justin Long speelt Cookie, de kok, terwijl Shelley Hennig serveerster Dolly neerzet, die gespecialiseerd is in het ontbijtgerecht uit de titel. Het etablissement is in het geheim eigendom van Cages personage.
Al snel trekt de rustige plek een bonte verzameling bezoekers. Ravi Patel leidt een groep criminele handlangers als Ryder, terwijl Lauren German een team corrupte federale agenten aanvoert als de no-nonsense agent Margot. De afgelegen locatie weerhoudt de groeiende chaos niet.
Er breekt schietpartijen en confrontaties uit in het restaurant, inclusief aanvallen met een gewapende drone. De low-budgetproductie worstelt met onovertuigende computergegenereerde bloedeffecten en een slecht verlichte slotscène die veel van de actie verhult. Personages wisselen grapjes uit, waaronder herhaalde grappen over een hummuswrap, terwijl voorspelbare plotwendingen verborgen identiteiten van Cookie en Dolly onthullen.
Cage gooit zich volledig in de rol en levert memorabele zinnen zoals herhaalde uitroepen over een ontbrekende duim na een gewelddadig incident. Ondanks de energie lijdt de film onder verwarde vertelstructuur, zwakke dialogen en technische tekortkomingen die de impact ondermijnen. De gelijktijdige release in beperkte bioscopen en op digitale platforms wijst op beperkte verwachtingen van distributeurs.