In de 88ste minuut van de wedstrijd tussen Spanje en België kon doelman Senne Lammens, die was ingevallen voor de geblesseerde Thibaut Courtois, een schot van Pau Cubarsí van buiten het strafschopgebied niet vasthouden. De bal kwam los voor de kleine rechthoek en Mikel Merino dook op om hem na de rebound in het doel te werken. De 2-1 plaatste de ploeg van Luis de la Fuente bij de halvefinalisten op het WK.
De Spaanse spelers vierden het winnende doelpunt, opnieuw van Merino, uitbundig. Nico Williams hield zich echter aanvankelijk wat afzijdig en liep daarna pas naar zijn teamgenoten toe. De aanvaller maakte na afloop in een interview met Teledeporte duidelijk dat het geen gebrek aan vreugde was.
Ik wil ook nog even verduidelijken dat het op tv leek alsof ik het doelpunt niet vierde. Ik raakte de paal, maar ik riep ‘vamos’ en botste daarna tegen Lamine. Veel mensen dachten dat ik het doelpunt van Mikel niet vierde, maar ik ben heel blij voor hem en voor ons allemaal. Hopelijk kunnen we zo doorgaan, we zijn heel gelukkig en gaan verder.
De wedstrijd tegen België was extra emotioneel voor Williams, die op het WK weer in actie kwam voor Spanje na de blessure die hij opliep in de derde groepswedstrijd tegen Uruguay door een harde tackle van Nico de la Cruz.
De speler bedankte de groep voor de steun vanaf het eerste moment, omdat iedereen wist wat hij had doorgemaakt. Hij benadrukte ook de onvoorwaardelijke steun van zijn familie, zijn broer, vrienden en vriendin en zei dat hij terugkeerde in zijn beste vorm.
De groep heeft me vanaf het eerste moment gesteund, ze weten wat ik allemaal heb meegemaakt. In de wedstrijd tegen Uruguay gebeurde wat er gebeurde en vandaag ben ik terug, volgens mij in mijn beste versie. Mijn familie staat altijd achter me met onvoorwaardelijke liefde: mijn broer, mijn vrienden, mijn vriendin… Ze zijn er altijd voor mij. Het is een eer om hier te staan en dat mijn familie me steunt. Ik wil er niet meer over zeggen, anders word ik emotioneel.