New York Times versnelt videostrategie nu streaming traditionele tv-dominantie ondermijnt

Een decennium na de mislukte pivot van 2015 zien uitgevers echte kansen in een landschap waar elk scherm tv-achtig kijken kan bieden

De New York Times versnelt haar investeringen in videocontent en positioneert de stap als essentieel om grotere publieken te bereiken te midden van veranderende kijkgewoonten. Uitvoerend redacteur Joe Kahn beschreef de inspanning als een race tegen de klok en een transformatie op de schaal van de verschuiving van print naar digitaal.

Echo's van de pivot naar video van 2015

Uitgevers herinneren zich nog de pijnlijke lessen uit het midden van de jaren tien, toen algoritmeveranderingen bij Facebook veel media ertoe aanzetten om volop in video te investeren. Merken als Vice, BuzzFeed, The Washington Post en Vanity Fair schroefden tekstteams terug en jaagden op korte clips die de beloofde bereik niet opleverden toen het platform zijn prioriteiten weer aanpaste.

De haast leverde wisselende resultaten op, van onbewerkte stream-of-consciousness-stukken tot excentrieke experimenten die tot grapjes werden. Veel journalisten zagen de episode als een waarschuwing tegen te grote afhankelijkheid van derdenplatforms.

Hoe videoconsumptie fundamenteel is veranderd

Nielsen-cijfers uit 2016 toonden al aan dat video de meeste mediatijd in beslag nam, maar dat gebeurde vooral op traditionele televisietoestellen via kabel, broadcastnetwerken en vroege streamingdiensten. Mobiele en desktop-schermen speelden een ondergeschikte rol.

De beslissende wending kwam eind 2017 toen YouTube een speciale televisie-app lanceerde. Dat maakte het platform geleidelijk tot een belangrijke bron van video op huiskamerschermen en opende de deur voor andere digitale makers om rechtstreeks met legacy-televisie te concurreren.

Uitgevers zien nieuwe kansen in een zero-sum-omgeving

Omdat er maar één video-app tegelijk op het hoofdscherm draait, heeft elke keuze directe gevolgen voor traditionele spelers. Kijkers die Megyn Kelly op een smart-tv volgen, kunnen Fox News overslaan, terwijl families die kiezen voor content van Ms. Rachel of MrBeast minder tijd besteden aan Nickelodeon of ABC-spelshows. Ook New York Times-reportages kunnen aandacht weghalen bij CNN.

Traditionele televisiebedrijven behouden hun kracht in live nieuws en hoogwaardige entertainment, maar het platformmonopolie dat ze ooit hadden is losser geworden. Deals zoals MS NOW met shows van Crooked Media en Netflix die korte series overneemt van People Inc. en The Hollywood Reporter illustreren de nieuwe flexibiliteit.

Bredere culturele signalen wijzen naar video

Een recent coververhaal in The Atlantic van Rose Horowitch betoogde dat een tijdperk van onbeperkte ai-gegenereerde entertainment het einde kan betekenen van lezen als centrale culturele activiteit. Tegen die achtergrond breidt de Times zowel verticale korte clips in de app als langere producties uit.

It has the potential to allow us to bring really good quality original reporting to a much larger audience than what we currently have.

— Joe Kahn, Executive Editor, The New York Times, Interview on Peter Kafka’s Channels podcast

De leiding van de krant gelooft dat de strategie past bij hoe betalende abonnees en potentiële nieuwe lezers hun aandacht al besteden. Succes hangt af van de vraag of andere uitgevers snel genoeg kunnen inspelen op de kijktijd die nu vrijkomt.

Tags bij dit artikel