- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Dramatisering van de zaak Rachel Nickell uit 1992 richt zich op de familie die achterbleef na een brute aanval in het park, waargenomen door haar peuterzoon

Programma's over ware misdaden volgen vaak bekende patronen, waarbij veel producties zich richten op de dader op een manier die kan neigen naar fascinatie of zelfs idealisering. Een kleiner aantal projecten legt daarentegen de nadruk op de slachtoffers zelf. The Witness onderscheidt zich door de aandacht te richten op de familieleden die het gewicht van het verlies dragen, met name een jonge overlevende die aanwezig was op de plaats delict.

The Witness verschuift de aandacht naar de achterblijvers

De serie biedt een fictief verslag van de gebeurtenissen na de seksuele aanval en moord op de 23-jarige Rachel Nickell in juli 1992 in een park in Zuidwest-Londen. Het verhaal begint met Nickell en haar tweejarige zoon Alex Hanscombe tijdens een wandeling, wanneer een aanvaller hen van het hoofdpad benadert. In plaats van stil te staan bij de aanval zelf, verschuift het verhaal snel naar het kind dat in een ambulance verzorgd wordt, bedekt met modder en bloed.

Serie toont nasleep zonder grafische misdaadscènes

De productie slaat elke gedetailleerde reconstructie van de aanval, waarbij tientallen messteken waren betrokken, bewust over. Deze keuze houdt de nadruk op de langetermijneffecten voor de naasten van het slachtoffer. De aanpak sluit aan bij zeldzamere experimenten binnen het true crime-genre die zich richten op de reacties van de gemeenschap of familie in plaats van de gebruikelijke focus op de dader of het slachtoffer.

Door het perspectief te volgen van de jonge getuige en zijn bredere kring, onderzoekt The Witness rouw, herinnering en herstel in de jaren na de tragedie van 15 juli 1992. De serie positioneert zich als een breuk met conventionele true crime-formaten die ofwel bij de dader blijven hangen of de schade aan het primaire slachtoffer in kaart brengen.