Iraanse regisseur Nader Saeivar arriveert op het Karlovy Vary Film Festival met zijn nieuwste speelfilm, het in Berlijn gesitueerde drama “Hijamat.” Het verhaal volgt een man genaamd Karam wiens verborgen romantische relatie met een andere man zijn conservatieve moslimfamilie overhoophaalt.
Dit is Saeivars vierde speelfilm en zijn eerste project dat volledig buiten Iran is opgenomen. De Duits-Libanese acteur Kida Khodr Ramadan speelt naast Moritz Bleibtreu en Nastassja Kinski. De film put uit Saeivars groeiende band met Berlijn, waar hij het afgelopen anderhalf jaar heeft gewoond.
Saeivar won in 2018 de prijs voor beste scenario op Cannes voor zijn werk aan Jafar Panahi’s “3 Faces.” Zijn regiedebuut “Namo” draaide in 2020 op Berlijn, gevolgd door “No End” op Busan en de winnaar van de publieksprijs op Venetië “The Witness” in 2024.
Na een uitnodiging van een Berlijns productiebedrijf besloot hij geen nieuw verhaal over Iran te maken. “Ik wilde geen film meer maken over Iran of over Iraanse kwesties,” legde Saeivar uit. “Deze keer wil ik een film maken die persoonlijker is.”
De titel verwijst naar natte cupping-therapie, een traditionele Iraanse medische praktijk waarbij gestagneerd bloed via zuigkracht op de huid wordt verwijderd. Saeivar gebruikt het als centrale metafoor voor het afwerpen van verouderde overtuigingen.
Om onszelf te bevrijden van onze oude en verouderde standpunten en meningen, moeten we een soort mentale Hijamat doen.
Het centrale conflict draait om Kida Khodr Ramadan’s personage Murad die worstelt met de seksualiteit van zijn jongere broer binnen de Berlijnse moslimgemeenschap. Saeivar koos het onderwerp bewust om vastgeroeste opvattingen aan beide kanten van culturele scheidslijnen uit te dagen.
De film gaat over het neerhalen van muren die mensen om zichzelf hebben gebouwd, niet alleen in de moslimgemeenschap, maar ook in het westen.
Saeivar zet zijn nauwe creatieve samenwerking met Jafar Panahi voort, die in 2017 begon. De twee herschreven delen van het script van “Hijamat” op afstand nadat Saeivar Iran halverwege een ander project verliet. Panahi sloot zich later aan bij de montagesessies in Berlijn tussen festivalreizen door.
Ik sprak gisteren met Jafar Panahi. Hij zei dat hij sinds zijn terugkeer naar Iran al zijn tijd, elke dag, besteedt aan het naar de rechtbank gaan, zijn advocaat spreken en proberen zijn paspoort terug te krijgen.
Saeivar beschrijft Berlijn als een stad die hem heeft uitgekozen. De sfeer van vrijheid in de stad beïnvloedde de toon van “Hijamat.” Hij bevindt zich niet in formele ballingschap en kan nog steeds terugkeren naar Iran, al merkt hij op dat dit risico’s met zich meebrengt zoals inbeslagname van zijn paspoort en verdere reisbeperkingen.
Vooruitkijkend uitte Saeivar optimisme dat geworteld is in de jongere generatie van Iran. “De jonge generatie in Iran is als water. Die kan niet worden gestopt,” zei hij, terwijl hij wenste dat externe gebeurtenissen het interne pad van het land naar verandering niet hadden bemoeilijkt.