José Mourinho verschijnt voor het eerst voor de media in zijn nieuwe rol als trainer van Real Madrid. De Portugese coach kiest voor El Chiringuito, het programma van Josep Pedrerol, om zijn komst bij de club uit te leggen, wat hij van deze ervaring verwacht en het gewicht van een van de veeleisendste banken in het wereldvoetbal.
De coach vermijdt toespraken vol garanties of doelstellingen. Hij kiest ervoor zich te richten op emoties, plichtsbesef en persoonlijke ambities. Hij vat zijn standpunt samen met een duidelijke zin: “Ik kom met alles wat ik heb”. Van daaruit legt hij uit wat het voor hem betekent om Real Madrid te coachen: “Ik kom met de liefde die Real Madrid bij me oproept, met de verantwoordelijkheid die Real Madrid eist, met de illusie van een kind dat nog niets heeft gewonnen… ik kom met alles, absoluut alles”.
Mourinho wijst de typische beloften van vroeger af: “Die beloften… zoals twintig jaar geleden… daar doe ik niet aan mee. Als je vraagt of ik dromen heb… ja, die heb ik”.
Op de vraag naar de veranderingen die hij heeft doorgemaakt, beschrijft Mourinho een transformatie zowel persoonlijk als professioneel, zonder zijn essentie te verliezen. “Ik ben enorm veranderd. Ik zou zeggen hetzelfde dna, uiteraard, ik kan niet verbergen of proberen te zijn wat ik niet ben… met veel meer maturiteit, minder emotioneel, meer beheerst”.
De Portugees schrijft deze maturiteit toe aan de jaren en vooral aan de gemaakte fouten. Hij betreurt niets uit het verleden, omdat spijt volgens hem niet helpt om vooruit te komen. “Leren van fouten… maar zonder spijt te hebben, want ik denk dat spijt hebben in het leven je nergens helpt”.
Voor Mourinho verhoogt de opgedane ervaring de kwaliteit van het werk op de bank. “Leren van ervaringen, ja. Dit vak van trainer… hoe meer ervaring we hebben… hoe meer déjà vu’s je tegenkomt… hoe meer kwaliteit je hebt”.
Tijdens het interview valt een opvallend detail op: de blauwe plek op zijn gezicht. Mourinho licht het met humor toe en wijst de schuldige aan. “Nee, het is geen vechtpartij geweest. De blauwe plek komt van die arme Lacosta, een jongen van Castilla, die me een bal tegen mijn hoofd heeft geschoten terwijl ik een bril droeg”. Ironisch voegt hij eraan toe: “Maar daarom is hij niet uit de selectie voor de laatste wedstrijd gelaten”.
De coach beschrijft een gemotiveerde kleedkamer. “Ik heb een kleedkamer aangetroffen die heel graag wil winnen als eindproduct van het werk”. Hij benadrukt ook de openheid van de groep: “Een kleedkamer die openstaat voor gezond verstand”. Hij erkent zelfs dat hij zijn hardere kant nog niet heeft hoeven tonen: “Zij hebben me beschermd tegen die versie die ook van mij is”.
Mourinho eist onberispelijk gedrag en presenteert zijn regels als logische zaken, geen dwang. “Alles wat ik heb gevraagd is gezond verstand”. Hij somt de richtlijnen op: een uur eerder op training komen, ontbijten onder toezicht van de voedingsdeskundige en elke dag naar de gym om blessures te voorkomen. “Alles wat ik als basisprincipes heb gevraagd, onderhandelbaar, komt in wezen neer op gezond verstand”.
De Portugees reflecteert ook op zijn eerdere periode bij de club en de huidige verschillen. “Ik weet het niet. Ik weet niet of het dat is of de verantwoordelijkheid om voor Real Madrid te werken, wat voor mij fundamenteel is”. Hij zegt vooral van deze kans te genieten: “Werken bij Real Madrid bevalt me erg, ik werk heel graag voor Real Madrid”.
Zijn persoonlijke situatie is compleet veranderd. Tijdens zijn eerste periode waren zijn kinderen klein en woonde hij samen met zijn vrouw. Nu zijn ze 29 en 26 jaar en wonen ze in Londen, terwijl zijn echtgenote meer tijd met hen doorbrengt. Daarom is Valdebebas zijn belangrijkste basis geworden: “Als ik hier om zes of zeven uur wegga… is het heel comfortabel om hier te blijven”.