De seksuele geweld tegen minderjarigen in de sport blijft een verzwegen realiteit die duizenden kinderen in Spanje en Europa treft. Op 18 november, de Werelddag voor de Preventie van Uitbuiting, Misbruik en Seksueel Geweld tegen Kinderen, laat de zaak van club Amigos 80 in Huelva zien hoe een trainer vijf jaar lang 21 meisjes kon misbruiken zonder dat iemand hem op tijd tegenhield.
Francisco Manuel L. A. bekleedde tussen 2017 en december 2022 verschillende sleutelposities bij het jeugdfotbalclub Amigos 80 voor meisjes: hij zat in het bestuur, was secretaris en trad op als trainer. Tegelijk werkte hij aan de Universiteit van Huelva, waar hij een eigen kantoor, een sportopslag en toegang tot verpleegkamers had. Die dubbele positie stelde hem in staat de minderjarigen te benaderen in kleedkamers, douches en zijn eigen kantoor op de campus.
De rechtbank acht bewezen dat hij zijn gezag gebruikte voor seksuele massages, betastingen in intieme zones, ongewenste kussen en genitale ontharingen. Hij bood ook onderdak aan in ruil voor het slapen bij hem en stuurde berichten via WhatsApp buiten de trainingstijden. Wie weigerde, kreeg vernederingen en sportieve bedreigingen.
Rosa María Campos Suárez, een van de slachtoffers, vertelt voor het eerst haar verhaal samen met Vanesa Muñoz Camacho, die haar sinds haar tweede levensjaar opvoedt. Op 12-jarige leeftijd kwam Rosa bij Amigos 80, aangetrokken door de nabijheid van de trainer, een levenslange buurman die haar van en naar de trainingen bracht. “Voor mij was hij een centrale figuur. Ik had veel vertrouwen in hem”, herinnert Rosa zich.
Ik ben al voor mijn eerste communie van mijn broers en zussen gescheiden, en dat heeft me geraakt. Daarom ben ik ook een van zijn slachtoffers, omdat hij precies wist hoe mijn familie in elkaar zat, dat die uit elkaar was gevallen.
Het eerste jaar in de club begon Rosa ongepaste gedragingen op te merken en besloot ze afstand te nemen. Ze vroeg om van team te wisselen, maar de schade was al aangericht. “Ik was bang voor de reactie die mijn vader kon hebben”, legt ze uit over haar aanvankelijke stilzwijgen.
Het project CASES, gefinancierd door Erasmus+ van de Europese Unie, ondervroeg meer dan 10.000 jongeren tussen 18 en 30 jaar in zes landen. In Spanje had 78 procent voor het 18e levensjaar te maken gehad met een vorm van interpersoonlijk geweld in de sport. Seksueel geweld met contact trof 20 procent van de ondervraagden, terwijl seksueel geweld zonder contact 36 procent bereikte.
De onderzoekers concluderen dat de sport niet altijd een beschermende omgeving biedt en roepen op tot een culturele omslag met leiderschap van de overheden en beleid dat deze gevallen tijdig opspoort.
Toen een van de slachtoffers in januari 2023 aangifte deed, ontkenden veel families van het team de feiten. Francisco Manuel L. A. werd in voorlopige hechtenis genomen en in september 2025 werd hij in een schikking veroordeeld tot 60 jaar en negen maanden voor 31 misdrijven, waaronder vijf seksuele agressies en veertien voortgezette seksuele misbruiken van minderjarigen onder de 16 jaar. Daarnaast werd hem een beroepsverbod opgelegd voor werk met minderjarigen.
Rosa hielp andere slachtoffers met aangifte doen en nam contact op met de eerste aangeefster toen de club haar isoleerde. “Ik zei dat ze gerust kon zijn, dat ik haar geloofde”, vertelt ze. Vandaag is de club nog steeds in handen van de zoon van de veroordeelde en stuurt de vader vanuit de gevangenis lieve brieven naar enkele slachtoffers.
Rosa stelt voor om camera’s buiten de kleedkamers te plaatsen, preventiegesprekken tijdens trainingen te houden en psychologische tests af te nemen voordat iemand het trainersdiploma krijgt. Bartolomé Cabello, Jeugdvertegenwoordiger van de Koninklijke Andalusische Voetbalfederatie, benadrukt dat de bestaande protocollen en het certificaat van seksuele misdrijven correct moeten worden toegepast.
Ze moeten een koel hoofd bewaren. Ze moeten sterk staan tegenover alles wat komt. Dat ze nergens bang voor hoeven te zijn, gewoon doorzetten, en als ze hulp nodig hebben, dan ben ik er.
Rosa heeft dit jaar het voetbal opgegeven om te gaan solliciteren als gevangenbewaarder, maar ze blijft haar teamgenotes vanaf de tribune steunen. Beiden, moeder en dochter, blijven samen en vastbesloten dat hun getuigenis andere meisjes helpt om zonder angst aangifte te doen.