- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De Macedonische regisseur praat over zijn negende speelfilm, een verhaal over broederlijke banden en ongelijkheid, na jaren van zwarte lijst in de sector.

Macedonische regisseur Milcho Manchevski keert deze week terug in de internationale schijnwerpers met zijn nieuwste speelfilm Sister Brother Manhole Cover. De film draait in competitie op het Tokyo Film Festival en is zijn tweede release van het jaar, na de documentaire Good People die in Sarajevo in première ging.

Een verhaal over broers en zussen, overleven en sociale kloof

Manchevski schreef en regisseerde het drama, dat draait om de broers en zussen Malina en Viktor die leven aan de rand van het postcommunistische Macedonië. Het duo overleeft door bronzen bustes en putdeksels van de straat te stelen. Wanneer een diefstal Viktor ernstig verwondt, sluit Malina een riskante deal met een corrupte arts die hen dieper het criminele milieu in trekt en uiteindelijk naar het weelderige huis van de blinde moeder van de arts leidt.

Het project is Manchevski’s negende speelfilm. Het komt van Banana Film met coproductieondersteuning van partners in Bulgarije, Servië, Albanië, het Verenigd Koninkrijk en Italië, plus financiering van verschillende nationale filmfondsen en het Italiaanse ministerie van Cultuur. Coccinelle Film verzorgt de wereldwijde verkoop.

Van volksthema’s naar moderne ongelijkheid

Ik wilde een film maken over de liefde tussen zus en broer – iets wat we zelden zien in films of zelfs in de literatuur. Het was ook deels geïnspireerd door Macedonische volksliederen en volksliteratuur, waarin het thema van zusterliefde vaak voorkomt.

Manchevski wilde ook de welvaartsongelijkheid verkennen, die hij ziet als het centrale vraagstuk van onze tijd. Hij koos ervoor het verhaal te vertellen met humor en verzet in plaats van pure duisternis, en toont personages die weigeren zichzelf als slachtoffer te zien.

Echte locaties en een titelwijziging

De productie werd volledig op locatie in Skopje opgenomen, inclusief een zelfgebouwde sloppenwijk bij een oud aquaduct en een opgeknapt deel van een illegale vuilstort. De werktitel Leaving Copacabana maakte plaats voor de meer eigenzinnige titel Sister Brother Manhole Cover, die volgens de regisseur beter de focus op relaties en samenleving weergeeft.

Een terugkeer na jaren van zwarte lijst

Een tijdje kon ik niet werken omdat ik corruptie bij het filmagentschap in Macedonië had gemeld. Ik deed het twee keer, en het werd uiteindelijk bevestigd door de Anti-Corruptiecommissie en het Rijksauditbureau.

Na het aan de kaak stellen van onregelmatigheden bij het Macedonian Film Agency kreeg Manchevski te maken met represailles, waaronder een zwarte lijst, juridische procedures en stopgezette projecten. Hij won later rechtszaken tegen het agentschap. De nieuwe film kreeg in 2022 voorlopige goedkeuring, tegelijk met het werk aan zijn documentaire over een tragedie in Kočani.

Waarom Tokyo een favoriete bestemming blijft

Manchevski heeft meerdere films vertoond op het Tokyo Film Festival, te beginnen met zijn winnaar van de Gouden Leeuw in Venetië, Before the Rain, in 1994. Hij waardeert de doordachte programmering van het festival en de zorg die aan elke titel wordt besteed, van speciale posters tot eigen trailers.

Een voorkeur voor creatieve vrijheid

De ervaren filmmaker, die zijn tijd verdeelt tussen New York en Macedonië, zegt dat hij liever in Europa werkt omdat financiering overal een uitdaging blijft, maar artistieke beslissingen bij de regisseur liggen. Hij bekritiseert de groeiende druk in de sector om boodschapsgerichte films te maken ten koste van schoonheid, diepgang en bredere waarheid.