Mike Flanagan keert terug naar het werk van Stephen King met een nieuwe televisiebewerking van Carrie voor Prime Video. De serie, die later dit jaar in première gaat, heeft Summer Howell in de titelrol naast Heather Graham. Vroege beelden suggereren een hedendaagse setting die sociale media incorporeert, maar het project volgt een bekend patroon in bewerkingen van de roman uit 1974.
In Kings boek is Carrie's fysieke verschijning een constant doelwit. Klasgenoten spotten met haar maat en huidproblemen en noemen haar namen als 'pig'. Die wreedheid culmineert in de promscène waarin ze haar overgieten met varkensbloed, waardoor haar toch al broze zelfbeeld verbrijzelt en haar psychische uitbarsting ontketent. Het element van gewicht vormt haar isolement en de emotionele kern van het verhaal, en legt de basis voor thema's die King later opnieuw heeft opgepakt in werken over horror in kleine steden en buitengewone vermogens.
De meeste film- en televisieadaptaties hebben slanke actrices gecast in de rol, waaronder Brian De Palma's klassieker uit 1976. De nieuwe Prime Video-serie lijkt dezelfde weg te volgen ondanks de geactualiseerde sociale-mediacontext. Howell zal naar verwachting een sterke prestatie leveren, maar de beslissing haalt een belangrijke laag weg uit de pestdynamiek die het verhaal aandrijft.
Het patroon reikt verder dan Carrie. Steven Spielbergs Ready Player One veranderde de beschrijving van Art3mis van 'rubenesque' in de roman naar een conventioneel slank personage op het scherm. Love, Simon castte Katherine Langford als Leah, een rol die in het bronmateriaal als plus-size was geschreven. Deze keuzes geven vaak prioriteit aan conventionele schoonheidsidealen en verminderen de complexiteit die de oorspronkelijke auteurs in hun personages hebben ingebouwd.
Door Carrie's gewicht te omzeilen in een tijd waarin online intimidatie vaak op uiterlijk gericht is, laat de serie een kans liggen om het onderzoek naar tienerwreedheid te verdiepen. Toekomstige bewerkingen zouden dit aspect directer kunnen aanpakken om beter aan te sluiten bij de bedoeling van de roman.