Miiku Sakanishi debuteert met 'Memorizu' op Tribeca met intieme blik op herinnering en beeld

Japanse regisseur Miiku Sakanishi heeft een groot deel van zijn leven nagedacht over hoe mensen zich herinneren en vergeten. Zijn debuutfilm Memorizu gaat op 6 juni in wereldpremière in competitie op het Tribeca Festival, gevolgd door een bioscooprelease in Japan later die maand. Het verhaal draait om Yuta, die van Tokyo naar een plattelandsstad in Kyushu reist om zijn zieke schoonvader, een fotograaf, te helpen, terwijl hij contact houdt met zijn vrouw en dochter thuis via alledaagse video's van de telefoon.

Alpha Violet verzorgt de internationale verkoop van de Japanstalige productie. Er is ook een promotionele clip van de film uitgebracht.

Allledaagse video-uitwisselingen inspireren centraal concept

Het idee voor het project ontstond uit een eenvoudige persoonlijke test. Terwijl zijn vrouw in het buitenland was, nam Sakanishi een video op van zijn gebruikelijke wandelroute en deelde die met haar. Zij reageerde met een eigen video. Hij beschreef de heen-en-weer als een woordeloos gesprek dat zijn perspectief verruimde door hem scènes te tonen die hij anders nooit zou hebben meegemaakt.

Deze benadering van beelden als een vorm van verbinding drijft het centrale conflict van de film. Het zet de zorgvuldige, blijvende foto's uit Makoto's traditionele studio tegenover de snelle, informele clips die Yuta met zijn telefoon verstuurt. Sakanishi vermijdt om één methode te bevoordelen, en merkt op dat beide het dagelijks leven vastleggen volgens hun eigen ritme.

Vragen over bewaren lopen door het werk van de regisseur

De spanning tussen wat bewaard blijft en wat vervaagt, komt in al Sakanishi's projecten terug. Zijn doorbraak-kortfilm won in 2013 de nationale hoofdprijs op de International Students Creative Awards met vrijwel geen conventioneel plot. In plaats daarvan richtte hij zich op het visueel vastleggen van alledaagse tijdsperiodes, geïnteresseerd in hoe kleine alledaagse momenten zich opstapelen maar vaak uit het geheugen verdwijnen.

Voor Memorizu bouwde hij het script rond de afstand tussen het vastleggen van een gebeurtenis en het later herinneren ervan. Nu opslag gemakkelijker is, merkt hij op dat fotografie soms zijn bewuste karakter verliest, waardoor mensen zich afvragen waarom ze zoveel beelden maken of de context erachter vergeten.

Familiegeschiedenis vormt de emotionele kern

De persoonlijke dimensie van de film hangt direct samen met Sakanishi's biografie. Zijn vader, Isaku Sakanishi, regisseerde videoclips die in de jaren tachtig en negentig het format voor Epic Records Japan hielpen definiëren. Hij overleed terwijl Sakanishi nog op de middelbare school zat. Omdat hij het verlies van een man die zo toegewijd was aan zijn vak niet volledig kon verwerken, koos de regisseur ervoor dat gemis jarenlang in een onopgeloste staat te houden.

Het nastreven van een filmcarrière bracht onverwachte ontmoetingen. Collega's deelden af en toe video's van zijn vader, wat plotselinge herinneringen opriep. Het bekijken van die werken riep gedachten op, niet aan de video's zelf, maar aan de tijd met zijn vader en de omstandigheden van diens dood. Sakanishi besloot die ervaring in zijn eigen verhalen te verwerken.

Sakanishi noemt José Luis Gueríns In the City of Sylvia, Abbas Kiarostami, Sofia Coppola en Edward Yang als zijn belangrijkste invloeden. In lijn met die stijl gebruikt Memorizu spaarzaam muziek. In plaats daarvan vertrouwt de film op de verschillende geluidsomgevingen van Tokyo en het Kyushu-platteland om gevoel over te brengen. De ene scène waarin muziek wel voorkomt, was van meet af aan gepland en sluit het meest direct aan bij de nalatenschap van zijn vader.

Sterke cast brengt chemie van de set naar het scherm

De hoofdrollen worden gespeeld door Emoto Tasuku, die met Best Actor-awards van het Mainichi Film Concours en Kinema Junpo werd onderscheiden voor zijn werk uit 2019, en Ogata Issey, die door de Los Angeles Film Critics Association werd gehuldigd voor zijn rol in Martin Scorsese's Silence. Op de set improviseerde Ogata rond de minimale dialoog en reageerde Emoto met natuurlijke openheid. Sakanishi merkte op dat deze interactie de dynamiek tussen schoonvader en schoonzoon in het hart van het verhaal weerspiegelde.

Hoshi Moeka, die een Critics' Choice Award won voor haar rol in de serie Shogun, speelt Yuta's vrouw Yuki.

Regisseur hoopt op connectie met het publiek

Sakanishi houdt zijn verwachtingen gericht wanneer hij bespreekt wat hij wil dat kijkers meenemen. Hij zei dat het resultaat dat hem het meest zou bevallen, is dat het publiek zijn naam als regisseur onthoudt en uitkijkt naar zijn volgende project.