Michael Hirst keert terug naar het Vikingtijdperk met een gloednieuwe serie genaamd Bloodaxe. De schrijver en executive producer deelde het nieuws op het Monte-Carlo Television Festival, waar hij het eerste seizoen beschreef als al gefilmd en visueel indrukwekkend.
Het project markeert een bewuste verschuiving ten opzichte van zijn eerdere werk. Hirst merkte op dat het verhaal een volledige eeuw later speelt dan de gebeurtenissen in Vikings en een volledig nieuwe cast heeft.
De centrale figuren zijn de krijger Erik Bloodaxe, zijn vrouw Gunnhild en Egil, die zowel als moordenaar als dichter wordt geportretteerd. Hirst noemde Egil een opvallende creatie en benadrukte zijn tegenstrijdigheden en status als een van de grondleggers van IJsland.
In een vroege scène slaapt Egil met de vrouwen van drie vissers die nieuwe gedichten van hem eisen. Wanneer de echtgenoten terugkeren, aarzelen ze om toe te slaan omdat hun vrouwen hen nooit zouden vergeven. Hirst benadrukte dat Egil angsteloos blijft maar toch een herkenbare ziel bezit die zijn poëzie voedt.
Het verhaal volgt een ouder wordende koning die afweegt welke zoon zijn troon zal erven. Erik onderscheidt zich als een gedurfde vechter, terwijl Haakon, die in Engeland is opgegroeid bij de koning van Wessex, worstelt met verdeelde loyaliteiten. Een scène toont hoe Haakon probeert te bidden in de kerk, waarna raven verschijnen en Odin zich aan hem manifesteert.
Hirst zei dat het eerste seizoen draait om de rivaliteit tussen Erik en Haakon, waarbij Egil fungeert als het onvoorspelbare element. De serie zal magisch realisme zorgvuldig verwerken, met parallellen naar koning Arthur en bijbelse verhalen, terwijl echte menselijke emoties centraal staan.
We leven in boze tijden, en alles is verschrikkelijk, inclusief veel series. Maar ik heb altijd van magisch realisme gehouden. Koning Arthur, de Bijbel – dat is ook magisch realisme. Je moet er echter heel voorzichtig mee omgaan, en het publiek moet beseffen dat je iets echts benadrukt.
Macht en familiedynamiek blijven centraal staan in Hirsts werk, ook in zijn serie Billy the Kid. Hij begon al op zijn tiende verhalen te schrijven, waarbij hij zichzelf altijd als held neerzette, maar een cruciaal gesprek met regisseur Nicolas Roeg veranderde zijn pad.
Na een nachtlang gesprek in Roegs appartement kreeg Hirst directe feedback die hem tot tranen toe roerde en duidelijkheid bracht over zijn ambities. Roeg verwierp een vroeg script, maar de ontmoeting ontketende Hirsts professionele drive. Een nooit gerealiseerd Napoleon-project groeide later uit tot de film Elizabeth.
Naast Bloodaxe toonde Hirst interesse in het bewerken van het boek Montaillou: Cathars and Catholics in a French Village van Emmanuel Le Roy Ladurie. Het middeleeuwse verhaal onderzoekt de botsing tussen de Catharen-sekte en de katholieke kerk via intieme dorpsinterviews.
Hij beschreef het materiaal als betoverend en noemde elementen zoals herders die in de winter de Pyreneeën oversteken om de doden te ontmoeten en boodschappen uit te wisselen. Hirst benadrukte dat magisch realisme alleen slaagt als het verankerd is in de werkelijkheid.