Werken aan de telefoon voor Nintendo in de vroege jaren 2000 betekende het afhandelen van alles van legitieme gameplayvragen tot zeer ongemakkelijke misverstanden bij ouders. Een voormalig counselor, Rick Sandbom, vertelde later hoe één visueel element in Animal Crossing een gestage stroom bezorgde telefoontjes veroorzaakte.
Het augustusnummer van Electronic Gaming Monthly uit 2004 legde Sandboms verhaal over het terugkerende probleem vast. Spelers en ouders hadden de huidskleurige gyroid buiten elk huis opgemerkt en trokken een heel andere conclusie over het doel ervan. Het apparaat, bedoeld als een grappig in-game savepoint, werd vaak gemeld als iets wat leek op een wiegend seksspeeltje.
We got a lot of angry calls about Animal Crossing. A skin-colored hydrant in the game caused a stir with parents, who thought it looked like a wiggling penis.
Het aantal klachten was hoog genoeg dat Nintendo een speciale vermelding toevoegde aan de interne database om het personeel door de telefoontjes te loodsen. Sandbom merkte op dat hij altijd voorbereid was om de situatie aan te pakken, maar zelden de opdracht kreeg omdat ervaren teamleden die specifieke vragen meestal afhandelden.
Het verhaal dook opnieuw op nadat het was uitgelicht door retro-gamingarchivaris Sasha's Retrobytes en later werd bevestigd via aanvullend onderzoek. Het biedt een inkijkje in de onverwachte kant van Nintendo's klantenservice tijdens het GameCube-tijdperk, toen Animal Crossing al een cultureel symbool was geworden voor veel gezinnen.
Hoewel de telefoontjes sommige medewerkers amuseerden, benadrukten ze ook hoe gemakkelijk low-resolution graphics op de hardware van die tijd verkeerd konden worden geïnterpreteerd. Nintendo's beleid was simpelweg bellers geruststellen en het gesprek terugleiden naar de echte functies van het spel.