Matt Johnsons nieuwe bio-drama Tony richt zich op één levensveranderende zomer voor een jonge Anthony Bourdain. De film volgt de toekomstige beroemde chef op 19-jarige leeftijd wanneer hij in 1975 in Provincetown, Massachusetts, terechtkomt en zijn roeping ontdekt in een drukke keuken van een zeevruchtenrestaurant.
In plaats van Bourdains hele carrière te bestrijken, blijft het verhaal strak gericht op die overgangsperiode net voordat hij zich inschreef bij het Culinary Institute of America. Johnson en zijn medewerkers vormen het verhaal om de innerlijke worstelingen van het personage te benadrukken en tonen een rusteloze jongeman die zelfvertrouwen uitstraalt terwijl hij onzekerheid en een neiging tot leugens verbergt.
Dominic Sessa neemt de centrale rol op zich en brengt de tegenstrijdigheden in het personage met vaardigheid en empathie naar voren. Hij portretteert de brutale, zelfverzekerde façade naast momenten van kwetsbaarheid en creëert een geloofwaardig portret van iemand die nog zijn weg zoekt. De prestatie vermijdt zware hints over latere gebeurtenissen in Bourdains leven en richt zich in plaats daarvan op rauwe energie en potentieel.
Antonio Banderas speelt de restaurantchef die de jonge protagonist zowel een baan als afwasser als een plek om te verblijven aanbiedt. Banderas geeft het personage stille diepgang en een gevoel van stille mentorschap. Emilia Jones verschijnt als Nancy, een voormalige highschool-vlam die deel wordt van de emotionele complicaties van de zomer. Leo Woodall speelt Sal, een volatiele keukenhulp wiens vriendschap met Tony lagen van loyaliteit en onvoorspelbaarheid aan het verhaal toevoegt.
Een groot deel van de film speelt zich af in het hectische restaurant Flagship, waar cocaïne en marihuana vrij circuleren maar strenge normen voor timing en efficiëntie nog steeds gelden. Tony gaat van afwasser naar oesteropener en begint te floreren onder druk. De scènes roepen de chaotische, misfit-rijke omgeving op die Bourdain later in zijn geschriften beschreef, terwijl ze zijn ondernemersgeest en bereidheid om ambitieuze taken aan te pakken benadrukken.
De productie vangt Cape Cod uit het midden van de jaren zeventig met ingetogen authenticiteit. De cinematografie maakt sterk gebruik van het zachte roze licht dat typisch is voor de regio. Muziekkeuzes, waaronder een goed getimede klassiek-disco-track, helpen sleutelmomenten aan te drijven. De film verwijst ook naar de culturele iconen van het tijdperk, zoals de release van Jaws, zonder de verwijzingen te overdrijven.