Peter Farrelly regisseert de biopic I Play Rocky, die een jonge Sylvester Stallone volgt terwijl hij een moeilijke vroege acteercarrière navigeert voordat hij het klassieke Rocky uit 1976 schrijft en speelt. Het verhaal belicht echte ontberingen, van een vervallen appartement en mislukte audities onder de naam Mike tot slapen op straat en optreden in een volwassen film.
Matt Dillon speelt Frank Stallone sr., de kapper en vader die de acteersambities van zijn zoon afwijst met harde woorden over zijn uiterlijk. De rol vangt het verbale misbruik en het gebrek aan steun dat het pad van de jonge Stallone bepaalde.
Dillon kreeg in 1979 voor het eerst aandacht met Jonathan Kaplans Over the Edge. Daarna volgden rollen in Little Darlings, Liar's Moon en Francis Ford Coppola-films The Outsiders en Rumble Fish. In de jaren tachtig werd hij een tienerfavoriet en werkte hij later samen met regisseurs als Gus Van Sant aan Drugstore Cowboy en To Die For, Cameron Crowe aan Singles en Frank Oz aan In & Out.
Zijn filmografie beslaat bijna vijf decennia en omvat samenwerkingen met Garry Marshall, Arthur Penn, Allison Anders, Lars von Trier en Wes Anderson. Eerdere vertolkingen van echte personen zijn onder meer Marlon Brando in Being Maria en het alter ego van Charles Bukowski in Factotum.
I Play Rocky is Dillons tweede project met Peter Farrelly na de komedie There's Something About Mary uit 1998. Datzelfde jaar verscheen hij ook in Wild Things, Herbie: Fully Loaded en de Oscarwinnende film Crash. Zijn vertolking van de onsympathieke maar hardwerkende vader geeft de biopic een stevige ondertoon.
Dillon blijft actief en wordt vaak gecast als stoere of agressieve personages, terwijl hij eerder al zijn veelzijdigheid toonde in opvallende rollen. Zijn optreden in I Play Rocky zet die gestage, hoogwaardige reeks voort.