Masters of the Universe gebruikt He-Man om empathie en moderne mannelijkheid te onderzoeken

Regisseur Travis Knight en Nicholas Galitzine leggen uit hoe de live-actionfilm verder gaat dan nostalgie om persoonlijke groei en verbinding te verkennen

Hollywood blijft klassieke intellectuele eigendommen uit voorbije decennia herbezoeken, vaak met wisselende resultaten. Toch onderscheidt de nieuwe live-action Masters of the Universe zich door empathie en persoonlijke groei centraal te stellen in plaats van uitsluitend op fanservice te leunen.

Critici omarmen de oprechte benadering van de film

De eerste recensies zijn sterk positief en de film heeft de Certified Fresh-status op Rotten Tomatoes verdiend. Sommige waarnemers beschouwen het nog steeds als een cashgrab op basis van speelgoed, maar het trackrecord en de intentie van het creatieve team suggereren het tegendeel.

Travis Knight plaatst empathie centraal in het He-Man-verhaal

Regisseur Travis Knight beschreef het project als een verhaal over mannen in verschillende fasen van hun ontwikkeling, gevormd door uiteenlopende generatieperspectieven. Hij benadrukte dat het nodig is om elk personage met begrip te benaderen, ook als hun standpunten afwijken van de zijne.

Knight put uit persoonlijke ervaring als zoon van de oprichter van Nike en als iemand die creatieve bezigheden boven sport prefereerde. Deze achtergrond kleurt de weergave van mannelijkheid in de film als veelzijdig in plaats van eendimensionaal.

We vertellen een verhaal over deze mannen, en ze bevinden zich op verschillende plekken in hun ontwikkeling, en ze zijn opgegroeid met verschillende generatieperspectieven. Als filmmaker wilde ik ervoor zorgen dat ik, zelfs als ik het ergens niet mee eens ben, deze zaken met empathie benader en probeer te begrijpen waar deze mensen vandaan komen.

— Travis Knight, regisseur, interview met SlashFilm

Personages als Duncan, gespeeld door Idris Elba, en Adam beginnen met contrasterende wereldbeelden, maar beïnvloeden elkaar positief. Het verhaal toont dat geen van beide uitersten — conflict volledig vermijden of alleen met geweld reageren — een volledige oplossing biedt.

Je hebt Duncan (Idris Elba) en Adam, die de wereld heel verschillend bekijken, maar ze beïnvloeden elkaar. Ze helpen elkaar. Ze zijn niet perfect aan het eind van de film, maar ze zijn gegroeid door hun relatie en hun openheid naar elkaar. En dat vind ik iets moois. Ik hoop dat meer mannen dat kunnen doen.

— Travis Knight, regisseur, interview met SlashFilm

Nicholas Galitzine brengt gelaagd perspectief naar de rol van He-Man

Nicholas Galitzine vertolkt Prince Adam en He-Man na een reeks rollen die verschillende uitingen van mannelijkheid bestrijken, van een marinier in Purple Hearts tot een homoseksuele prins in Red, White & Royal Blue en een closeted personage in The Craft: Legacy. Zijn carrièrekeuzes weerspiegelen een aanhoudende interesse in de complexiteit van identiteit.

Mannelijkheid en vrouwelijkheid zijn van nature geen enkelvoudige en allesomvattende zaken. Als mensen bevatten we allemaal deze veelvoud en licht en schaduw. Ik denk dat Adam echt leert dat hij weliswaar naar die gespierde helden streeft die hij als kind bewonderde, maar dat die niet echt veel van de problemen in zijn leven oplossen.

— Nicholas Galitzine, acteur, interview met SlashFilm

Galitzine merkte op dat Adams echte kracht ligt in empathie en het vermogen om over verschillen heen samen te werken. Deze kwaliteit maakt het mogelijk dat het verhaal erkent dat traditionele heldenidealen alleen niet elk probleem kunnen oplossen.

Film bouwt voort op het model van Barbie voor diepere thema’s

Net als de eerdere Barbie-film gebruikt Masters of the Universe zijn iconische speelgoedwortels om culturele verwachtingen rond gender te onderzoeken. Het resultaat levert zowel entertainment als een doordachte blik op hoe rigide ideeën over mannelijkheid iedereen kunnen beperken.