Op zesjarige leeftijd ontdekte Marlon López het tafeltennis dankzij een geïmproviseerde tafel die zijn vader op een biljart in de garage had geplaatst. Wat begon als een eenvoudig tijdverdrijf, groeide al snel uit tot een passie. De jongeman uit Jaraíz de la Vera, in Cáceres, combineerde destijds verschillende sporten, maar dit spel greep hem meteen.
De dichtstbijzijnde club lag bijna vijftig kilometer verderop, in Almaraz. Twee trainingen per week was het maximum dat de reistijden toestonden. Toen die club sloot, lag de volgende nog verder weg, in Torreorgaz, op 140 kilometer. Marlon trainde het grootste deel van de tijd alleen thuis met een robot die ballen lanceerde. Dat apparaat werd jarenlang zijn belangrijkste bondgenoot en dekte ongeveer tachtig procent van zijn voorbereiding.
Op zijn tiende debuteerde hij al in de Spaanse selectie. Competities voor sporters met een beperking worden niet per leeftijd georganiseerd, waardoor hij al op jonge leeftijd tegen volwassen tegenstanders speelde. Met humor herinnert hij zich een foto naast de wereldkampioen, die veel langer was dan hij. In die fase lag de nadruk vooral op leren en ervaring opdoen.
Op zijn zestiende zette hij de beslissende stap en verhuisde hij naar Madrid om te trainen in het CAR. De verandering betekende afscheid van zijn familie, verhuizen naar de residentie Blume en overstappen van solo-sessies met de robot naar intensieve trainingen met de beste nationale spelers, met en zonder beperking. Het eerste jaar was een periode van aanpassing; het tweede jaar levert nu duidelijke resultaten op.
Dit jaar won hij de toernooien van São Paulo en Santiago de Chile. Hij maakte ook deel uit van het nationale team onder 19 zonder beperking en versloeg spelers die tot de drie tot vijf besten ter wereld behoren in het paralympische circuit. Zijn trainer in het CAR, Rafa Taboada, prijst zijn doorzettingsvermogen, discipline en vermogen om wedstrijdplannen uit te voeren.
Naast zijn sportcarrière studeert Marlon López tweedejaars wiskunde, een jaar voor op zijn leeftijd dankzij zijn hoge begaafdheid. Hij werd geboren met obstetrische brachiale verlamming in zijn rechterarm na een gecompliceerde bevalling die verschillende zenuwen beschadigde. Acht operaties en revalidatie gaven hem voldoende mobiliteit om op het hoogste niveau te concurreren.
In het CAR traint hij samen met Ander Cepas, nummer één in de wereld in klasse 9 en bronsmedaillewinnaar in Parijs 2024. Ze kennen elkaar al sinds hun kindertijd en Cepas beschrijft López als een gevaarlijke speler met grote kwaliteit in de eerste ballen, al moet hij nog onnodige fouten verminderen. Na het afscheid van legendes als Álvaro Valera en Jordi Morales vormt deze groep jongeren de nieuwe generatie.
Marlon heeft veel verdiend. Hij is hier gekomen door thuis met een robot te trainen. Sinds hij in het CAR is, is zijn vooruitgang duidelijk merkbaar.
Het directe doel van López is zich te kwalificeren voor het WK in Pattaya, Thailand, komende november. Op langere termijn droomt hij van de Spelen van Los Angeles 2028. “Naar de Spelen gaan is de droom van elke sporter”, zegt hij.