Tijdens het recente EuroBasket heeft Mario Saint-Supéry zich gevestigd als een van de grootste beloften van het Spaanse basketbal. De in 2006 in Málaga geboren point guard heeft talent en persoonlijkheid op het veld getoond die de fans en de technische staf van de selectie enthousiast maken.
Nu, met de selectie in Tbilisi, neemt Saint-Supéry de rol van spelverdeler op zich bij afwezigheid van De Larrea en bereidt hij de laatste groepswedstrijd van de FIBA Vensters voor tegen Georgië.
De speler van de Universiteit van Gonzaga toont zich zeer tevreden met zijn terugkeer naar het nationale team. Hij benadrukt de sfeer in de groep, vooral de connectie met andere jonge talenten van zijn leeftijd, hoewel hij ook de omgang met veteranen als Joel Parra, Darío Brizuela, Alberto Díaz en Francis Alonso waardeert.
Zeer tevreden, met zeer positieve gevoelens vanaf de eerste dag. Ik denk dat de groep die we hebben fantastisch is.
Zijn debuut in een groot toernooi kwam onverwacht door de afwezigheid van Lorenzo Brown. Hoewel de resultaten tegenvielen, bleek de ervaring cruciaal om zich voor te bereiden op de toekomst.
Het is waar dat het misschien iets te vroeg kwam... Het heeft me geholpen om beter voorbereid te zijn op grote toernooien in de toekomst.
Saint-Supéry en Sergio de Larrea vormden een backcourt die hoop geeft voor de komende jaren. De Malagueño vertrouwt erop dat zij, samen met andere jongeren als Hugo González of Izan Almansa, het team in de toekomst kunnen leiden.
De point guard geniet van basketbal op een manier die vergelijkbaar is met Ricky Rubio. Hij houdt van creatieve passes zoals achter de rug of tussen de benen omdat die deel uitmaken van zijn identiteit op het veld.
Ik geniet enorm van het spelen van basketbal, en daarin lijk ik wel op hem... Ik hou ervan om dingen te doen zoals passes achter de rug of tussen de benen, omdat dat is wat bij me past en mijn identiteit is.
Selector Chus Mateo heeft die vrijheid van expressie toegestaan, iets waar de speler enorm dankbaar voor is omdat het hem in staat stelt zichzelf te zijn en effectiever te spelen.
Zijn verblijf aan de Universiteit van Gonzaga heeft geleid tot een opvallende fysieke verandering dankzij krachttraining en een calorierijkere voeding. Bovendien staan de faciliteiten 24 uur per dag open, waardoor hij meer heeft kunnen trainen dan ooit.
Dit is het jaar waarin ik het meest heb getraind in mijn leven... Dat helpt enorm om te groeien.
De wedstrijd tegen Georgië belooft een fysieke uitdaging, maar Saint-Supéry vertrouwt erop dat het team dezelfde houding toont als tegen Denemarken.
Voor de toekomst droomt hij ervan om over een jaar het WK te spelen en op langere termijn het EuroBasket, het WK en de Olympische Spelen te winnen met Spanje, altijd met hulp van de veteranen en de groei van zijn generatie.
Ik krijg kippenvel als ik eraan denk, want uiteindelijk is het iets waar elk kind van droomt... Ik wil alles winnen met de selectie.
Zijn uiteindelijke doel is om de NBA te bereiken en een belangrijke speler te worden. Hij stelt zich geen specifiek draftnummer voor, maar is ervan overtuigd dat hard werken hem daar zal brengen.
Het meemaken van March Madness was een onvergetelijke ervaring door de sfeer en de zichtbaarheid die het genereert. Bij Gonzaga herinnert zijn coach Mark Few hem er voortdurend aan om te leren van het erfgoed van John Stockton.