Mari García Salas: het padel als toevluchtsoord tijdens haar strijd tegen borstkanker

In 2020 gediagnosticeerd, maakte de speelster van de baan haar therapie en verwerkte haar ervaring in het boek 'I need pádel y a veces quimio'.

Wanneer Mari García Salas in augustus 2020 de diagnose borstkanker kreeg, was haar eerste reactie dat ze haar man Jaume aankeek en beloofde dat ze het zou overwinnen. Met 48 jaar, een dochter en een actief leven moest ze haar prioriteiten herzien om zich op de behandeling te richten terwijl de wereld stilstond door de pandemie. Toch hield ze één constante aan, zolang haar lichaam het toeliet: een padelbaan betreden.

Het padel wordt een therapeutische bondgenoot

Mari García Salas ontdekte tennis op haar 31e en padel op haar 40e, in 2012. Sindsdien groeide de racket uit van hobby tot een pijler van haar welzijn. Tijdens de chemotherapie lieten de wedstrijden haar de ziekte vergeten, ook al dwong vermoeidheid haar soms om te stoppen. "Op de padelbaan vergat ik alles, vergat ik dat ik ziek was", herinnert ze zich. Zelfs in de zwaarste periodes gaf de sport haar fysieke en mentale energie terug, plus een sociale routine met medespelers en geplande wedstrijden.

De sociale kant van padel kreeg extra betekenis. Andere mensen ontmoeten, tijd delen en deel uitmaken van een groep hielp haar een eigen ruimte te behouden, ver weg van doktersbezoeken en zorgen. De sport nam de bijwerkingen van de behandeling niet weg, maar gaf haar kracht om ermee om te gaan.

Van blog naar boek: de ervaring delen

Haar blog "I need padel", dat ze in 2018 begon, werd het middel om het hele proces van diagnose tot remissie vast te leggen. Wat begon als persoonlijke ontlading groeide uit tot het boek "I need pádel y a veces quimio", waarin ze anekdotes, humor en alledaagse details combineert zonder universele recepten te bieden. Haar doel is om praktische handvatten te geven: leven in het heden, de geest trainen en voorkomen dat je vooruitloopt op onbekende scenario's.

Wanneer we een serieus probleem hebben, of het nu om gezondheid of iets anders gaat, is het heel belangrijk om hulpmiddelen te hebben of ze te leren kennen

— Mari García Salas, Interview over haar boek

Zes jaar later: controle en betrokkenheid

In mei 2026 bevestigde de laatste algemene controle dat Mari García Salas nog steeds tumorvrij is. Ze gaat door met medicatie, medische controles en een klinische studie die bijna drie jaar loopt vanwege het recidiefrisico. Haar verhaal is geen definitief slot, maar een voortdurend proces van leven met onzekerheid. Vandaag spreekt ze liever van "door" kanker gaan in plaats van "lijden onder" kanker, om ruimte te laten voor de toekomst.

Als ze terug kon naar die augustus van 2020, zou ze haar vroegere zelf aanraden geduld te hebben: het genezingsjaar gaat snel voorbij, maar daarna is het cruciaal om gefocust te blijven omdat het pad langer duurt. Ze neemt deel aan toernooien en benefietwedstrijden die padel en de strijd tegen kanker verbinden en zo bewustwording en financiering voor onderzoek bevorderen.

Een getuigenis die inspireert om in het heden te leven

Het verhaal van Mari García Salas herinnert eraan dat iedereen de ziekte anders aanpakt en dat er geen universele recepten bestaan. Een racket, een baan en het gezelschap van anderen stelden haar in staat een essentieel deel van haar leven te behouden toen alles veranderde. Haar boek en haar voorlichtingswerk zetten dat doel voort: op natuurlijke wijze over kanker praten zodat haar ervaring anderen kan helpen die in vergelijkbare situaties zitten.

Tags bij dit artikel