Margaret Brown voegt verrassend vijfde aflevering toe aan docuserie over Yogurt Shop Murders na dna-doorbraak

De hbo-serie krijgt een zeldzame emmy-nominatie en werpt nieuw licht op de moorden in Austin in 1991 en de decennialange zoektocht van de families naar antwoorden.

Margaret Brown had nog maar twee dagen om een vijfde aflevering toe te voegen aan haar docuserie nadat ze hoorde van een belangrijke ontwikkeling in de al lang onopgeloste zaak die centraal staat.

De vierdelige The Yogurt Shop Murders beschreef oorspronkelijk de moorden op vier jonge vrouwen in een winkel in Austin in 1991 en het langdurige onderzoek dat volgde. Niemand was veroordeeld en de serie eindigde zonder de oplossing waar kijkers en families al 35 jaar op hadden gehoopt.

Plotselinge doorbraak in de zaak dwingt tot snelle terugkeer naar de productie

Na de hbo-première afgelopen najaar kreeg Brown te horen dat rechercheurs de misdaad via dna-bewijs in verband hadden gebracht met seriemoordenaar Robert Brashers. Brashers pleegde in 1999 zelfmoord, waardoor de families met een naam maar veel onbeantwoorde vragen achterbleven.

Hoofdrechercheur Dan Jackson zou de ontwikkeling bekendmaken. Brown verzamelde snel haar team weer en vloog terug naar Austin om het moment vast te leggen. Ze begon twee dagen na het eerste telefoontje al met het filmen van het nieuwe materiaal.

As soon as it was leaked, I called our producer Alice and said, ‘We have to rally now.’ I turned back around and flew to Austin. That was on Saturday, and I think it was Monday we were shooting.

— Margaret Brown, Interview with Variety

Emmy-nominatie betekent zeldzame erkenning voor true-crime over moord

De complete vijfdelige serie kreeg een nominatie in de categorie documentaire of non-fictieserie. Slechts een handvol projecten rond moordzaken heeft de afgelopen tien jaar dit stadium bereikt, waaronder Making a Murderer, The Keepers, Tiger King en The Jinx Part 2.

De categorie is de afgelopen jaren verschoven naar producties rond bekende personen. De genomineerden van dit jaar omvatten projecten over Martin Scorsese, Sean Combs en Rafael Nadal. Browns serie springt eruit als een van de weinige traditionele true-crimeverhalen die doorbrak.

Verwerking van verdriet door de lens van true crime

Brown benaderde het project anders dan veel genre-veteranen. Ze richtte zich op hoe mensen verlies verwerken in plaats van op typische true-crimetrope. De serie vermeldt Emma Stone als executive producer.

Brown wees op de universele aantrekkingskracht van verhalen over verdriet en hoopte dat de serie verder reikt dan de specifieke tragedie. Reacties van kijkers variëren van vermijding tot binge-watching, waarbij sommige vrouwen sterke emotionele reacties meldden.

It’s primal. We all die. If you’re asking me, I really wanted to make something that touches on how people process grief in different ways and sneak it into the true-crime genre.

— Margaret Brown, Interview with Variety

Onverwacht bereik en nog openstaande vragen over het genre

De serie is verschenen op entertainmentsystemen van luchtvaartmaatschappijen en heeft op onverwachte plekken gesprekken losgemaakt. Brown heeft foto’s gekregen van passagiers die de serie tijdens vluchten keken en kreeg vragen van chauffeurs in het buitenland.

Ze blijft voorzichtig met toekomstig true-crimewerk vanwege de emotionele belasting van het materiaal. Brown gaf aan een voorkeur te hebben voor lichtere onderwerpen in komende projecten.

Tags bij dit artikel