Maika Monroe stapt in de rol van een diep verstoorde gouvernante in Victorian Psycho, een nieuwe film die Gothic horror probeert te versmelten met pikzwarte comedy. Onder regie van Zachary Wigon en gebaseerd op de roman van Virginia Feito volgt het verhaal een vrouw met een gewelddadig verleden die een positie aanneemt op een afgelegen Engels landgoed en al snel de bewoners terroriseert.

Gothic landhuis wordt toneel voor verwrongen machtsstrijd

De actie speelt zich af in Ensor House, een groot maar dreigend landhuis vol gargouilles en familiegeheimen. Monroe’s personage, Winifried Notty, arriveert om voor de twee kinderen van excentrieke aristocraten te zorgen, gespeeld door Jason Isaacs en Ruth Wilson. Vroege voice-over onthult dat haar vorige posten eindigden in verdwijningen en sterfgevallen, wat een patroon van argwaan schept dat haar naar dit nieuwe huishouden volgt.

Thomasin McKenzie speelt de zenuwachtige dienstmeid Miss Lamb, die een van de eerste doelwitten wordt van Winifrieds onheilspellende gedrag. De familie Pounds zelf heeft een smerige afstamming met executies, misbruik en ziekte, details die achteloos worden gedeeld tijdens een rondleiding langs voorouderlijke portretten.

Monroe levert maximale intensiteit vanaf de openingsbeelden

Monroe gaat volledig op in de rol, met nerveuze maniertjes en een afwezige uitstraling die meteen instabiliteit verraadt. Haar personage, dat de voorkeur geeft aan de naam Fred, ontdekt een afgesneden oor en behandelt het als een snack, waarmee ze haar bereidheid toont om de duisternis te omarmen die anderen vrezen. De vertolking laat weinig ruimte voor geleidelijke escalatie, omdat de film haar ontwrichte toestand meteen introduceert.

Wigon kiest voor overdrijving boven echte spanning

Wigon toonde eerder beheersing in de speelse Sanctuary, maar Victorian Psycho glijdt vaak af naar breed parodieterritorium zonder zich volledig vast te leggen. Overdreven spel van de cast ondermijnt echte griezelmomenten, ook al ondersteunt Ariel Marx’ dramatische orkestscore de sombere scènes. Atmosferische beelden en sterk production design bieden enige compensatie, maar de film slaagt zelden als effectieve horror of scherpe comedy.

Het verhaal trekt vage parallellen met klassiekers als Jane Eyre en The Turn of the Screw, maar ondermijnt de verwachtingen bewust. In plaats van een kwetsbare gouvernante die bovennatuurlijke dreigingen trotseert, zien kijkers hoe Winifried de bron van terreur wordt en gewelddadige daden tegen het hele huishouden hallucineert.

Ensemble cast overtreft het ongelijke materiaal

Isaacs en Wilson brengen professionele finesse en scenery-chewing energie in hun rollen als de excentrieke ouders die de opleiding van hun zoon prioriteren en de vooruitzichten van hun dochter negeren. Jacobi Jupe en Evie Templeton completeren het gezin als de pientere kinderen. De cast als geheel tilt de film omhoog, hoewel de thematische ambities van het script over waanzin en kwaad verwateren door een meedogenloze vaart die nooit aanhoudende spanning opbouwt.

Film komt na première in Un Certain Regard op Cannes in de bioscoop

Victorian Psycho draaide in de Un Certain Regard-sectie op Cannes voordat het een Amerikaanse release kreeg via Bleecker Street op 25 september. Hoewel de film stijlvol design en toegewijde prestaties bevat, beperken de mismatchende genre-elementen uiteindelijk de impact, waardoor kijkers het gevoel krijgen dat de bronroman de duistere vragen met meer diepgang had kunnen verkennen.