De economische realiteit in Spanje is de afgelopen tien jaar aanzienlijk veranderd. De inflatie en vooral de stijging van de woningprijzen hebben het bijna onmogelijk gemaakt om zelfstandig te worden zonder een hoog salaris. Zelfs degenen die na jaren van inspanning een stabiele baan hebben, ondervinden grote moeilijkheden om te sparen en hun situatie op korte termijn te verbeteren.

Een arts in de publieke gezondheidszorg in Madrid deelt zijn situatie

José Manuel, arts in de publieke gezondheidszorg in de Gemeenschap van Madrid, heeft zijn ervaring gedeeld in het programma laSextaXplica van La Sexta. Volgens hem is het salaris van een arts de afgelopen vier jaar slechts met 12 procent gestegen, terwijl de toegang tot woningen in wijken van Madrid met 40 tot 80 procent is gestegen.

Dit verschil heeft directe invloed op zijn dagelijks leven en toekomstperspectieven. Wat deze professional overkomt, wordt gedeeld door een groot deel van de Spaanse bevolking, die een duidelijk onevenwicht ervaart tussen inkomsten en basisuitgaven.

Overuren boven het wettelijke limiet en onvoldoende personeel

De lage salarissen en verminderde personeelsbezetting dwingen zorgpersoneel om meer uren te werken dan toegestaan om rond te komen met enige marge. José Manuel stelt dat artsen 200 overuren per jaar nodig hebben om een fatsoenlijk salaris te verdienen.

De wet staat maximaal 80 overuren per jaar toe, maar de realiteit is anders. “80 overuren per jaar is wat de wet toestaat en wij maken tot 90 uur per maand”, verklaarde hij tussen verontwaardiging en uitputting.

Belastingen bereiken de zorgstructuur niet en uitstroom van personeel neemt toe

Naast de overuren wijst de arts erop dat belastingen niet leiden tot verbeteringen in het zorgsysteem. Deze situatie zorgt ervoor dat steeds meer artsen en verpleegkundigen Spanje verlaten op zoek naar betere arbeidsomstandigheden in andere landen.

De combinatie van gestagneerde salarissen, overbelasting en gebrek aan middelen creëert een vicieuze cirkel die zowel de levenskwaliteit van professionals als de zorg voor patiënten aantast.