Het debuut van Kosara Mitić “17” opent met een brute aanval op de middelbareschoolleerling Sara en volgt daarna haar gespannen terugtrekking tijdens een schoolreis naar Griekenland enkele maanden later. Een van haar aanvallers reist mee met de groep, wat de druk op de teruggetrokken tiener nog vergroot.
De film ging in première in de Perspectives-sectie van de Berlinale en won vervolgens de prijs voor beste actrice op het Filmfestival van Sarajevo voor Eva Kostić. Critici prijzen de rauwe, compromisloze stijl die sentiment vermijdt en zich strak richt op het hoofdpersonage.
Na de openingsaanval verschuift het verhaal naar de eerste twee dagen van de reis, die grotendeels in een somber verlicht hotel in Bitola worden doorgebracht. Sara deelt een kamer met haar vriendin Lina en voormalige beste vriendin Nina, die nu omgaat met Filip, een van de daders. Het onbehouwen gedrag van de groep en de gelatenheid van de begeleiders schetsen een permissieve omgeving.
Het scenario, mede geschreven door Mitić en Ognjen Sviličić, onderzoekt een cultuur waarin stilte mannelijke privileges beschermt en groepsdruk openheid ontmoedigt. Sara’s zwangerschap blijft verborgen onder haar losse kleding en vergroot haar fysieke en emotionele isolement.
Kostić levert een doorbraakprestatie die smeulende woede combineert met zichtbare kwetsbaarheid. Haar reacties op Filip tonen een ingehouden woede die tot uiting komt in cruciale confrontaties, waaronder een verontrustende scène tijdens een hotelparty die de grenzen van wat de personages tolereren op de proef stelt.
Het verhaal bouwt op naar een symbolische scène bij een grenspost waarin Sara moet kiezen of ze haar ervaring blijft verbergen of de gevolgen onder ogen ziet. Korte momenten van solidariteit met Lina en een aarzelend contact met een klasgenoot bieden kleine lichtpuntjes te midden van de aanhoudende spanning.