Luis de la Fuente heeft de sereniteit tot zijn handelsmerk gemaakt als bondscoach van Spanje. De trainer vindt inspiratie bij twee historische figuren die een tijdperk van stabiliteit en strategie in het Romeinse Rijk markeerden.
Marcus Aurelius en Trajanus behoren tot de Vijf Goede Keizers, een concept dat Niccolò Machiavelli definieerde door erop te wijzen dat deze heersers zich beschermden met hun eigen integriteit, de steun van hun onderdanen en de ruggensteun van de Senaat, zonder grote militaire macht.
Voor Luis de la Fuente gaan deze verwijzingen verder dan de geschiedenis. Marcus Aurelius staat voor het late stoïcisme, met de nadruk op emotionele beheersing, aanvaarding van het lot en toewijding aan het algemeen belang. Trajanus onderscheidt zich als militair strateeg die zijn tegenstander nooit onderschatte, hoe klein die ook leek.
Trajanus, afkomstig uit Hispania Baetica, regeerde het rijk tussen 98 en 117. Zijn vreedzame machtsovername was te danken aan zijn militaire populariteit en de steun van de senatoren uit de Spaanse clan, die keizer Nerva overtuigden hem als opvolger aan te wijzen.
Diezelfde lijn van sereniteit kenmerkt de stijl van De la Fuente. Wie met hem samenwerkt, benadrukt zijn vermogen om de kalmte te bewaren, zelfs in momenten van maximale druk, zoals het begin van een WK na een aanvankelijke misstap tegen Kaapverdië.
Hij is altijd rustig. Op veel vlakken lijkt hij op Vicente
Paloma Antoranz, die met verschillende bondscoaches heeft gewerkt van Luis Aragonés tot Julen Lopetegui, benadrukt hoe De la Fuente diezelfde aangeboren rust uitstraalt.
Javier López Vallejo, coördinator van de afdeling Psychologie van de Spaanse voetbalbond, legt uit dat die kalmte deel uitmaakt van het karakter van de trainer en hem in staat stelt stressvolle situaties doeltreffend te beheren.
Het zit hem van nature in, vanbinnen, het is aangeboren. Hij weet stressvolle situaties met veel rust te hanteren
Volgens López Vallejo leeft De la Fuente in het heden zonder toekomstige problemen te projecteren, waardoor hij tegenslagen kan relativeren en frisse beslissingen kan nemen, zelfs zonder alle informatie.
Het terugkerende bericht van de bondscoach is dat excuses niet bestaan. Bij belangrijke afwezigheden benadrukt hij altijd de waarde van de spelers die instromen. Zijn leiderschap richt zich op het zoeken naar oplossingen in plaats van naar schuldigen.
Deze houding strekt zich ook uit tot de media-exposure. Voor elke persconferentie analyseert een team mogelijke vragen, hoewel de uiteindelijke beslissing over wat te communiceren altijd bij De la Fuente ligt.
Luis is iemand die veel luistert. De kalmte helpt hem om het onderscheid te maken tussen de informatie die hij moet doorgeven en de informatie die hij moet laten