Luis Aular blijft kalm en spreekt verlegen wanneer hij zijn huidige situatie in het internationale peloton uitlegt. De Venezolaanse renner van Movistar Team bevindt zich in Bulgarije om zijn tweede Giro van Italië te rijden en komt als een van de uitblinkers in de massasprints. Achter deze renner die nu op gelijke voet met de beste sprinters ter wereld meestreed, schuilt een carrière opgebouwd met constante inspanning en zonder shortcuts.

Gemotiveerd voor zijn tweede deelname aan de Corsa Rosa

Voor de start van de roze koers toont Aular zijn tevredenheid om weer aanwezig te zijn. “Ik ben blij om hier weer te zijn in de Giro van Italië. Het is mijn tweede deelname en ik ben echt gemotiveerd met het team dat we hebben”, zegt hij. Vorig jaar was hij dicht bij een overwinning en nu komt hij met meer ervaring en meer zin om resultaten te boeken.

Het team heeft hem de stabiliteit gegeven die nodig is om zich volledig te ontwikkelen. “Ze hebben me behandeld als een van de familie en de aanpassing was perfect. Dat maakt dat alles makkelijker verloopt”, verzekert hij. Hoewel de druk om tot de favorieten te worden gerekend toeneemt, kiest hij ervoor zich op zijn werk te richten: “Er zijn altijd meer favorieten. Ik probeer de dingen goed te doen en me maximaal in te spannen”.

Van Venezuela naar Spanje: een leven van koffers en offers

Om de oorsprong van zijn glimlach, zelfs in de moeilijkste momenten, te begrijpen, moeten we teruggaan naar zijn roots in Venezuela. Als kind droomde hij ervan voetballer of honkballer te worden, tot zijn neef en vader hem een fiets gaven die zijn lot veranderde. “Ik had altijd al sportief willen zijn. Ik probeerde het in het voetbal, in het honkbal... en dankzij mijn neef en mijn vader kon ik een fiets krijgen”, herinnert hij zich. Hij had nooit gedacht dat hij prof zou worden.

Een Venezolaanse ploegmaat opende de deuren in Spanje door hem aan te bevelen bij een team. Er kwamen lokale wedstrijden en een Copa de España die hem zichtbaarheid gaf. Daarna verhuisde hij naar België, een veeleisende omgeving voor jonge renners. De realiteit sloeg echter hard toe en hij moest het wielrennen combineren met werk om te overleven.

Japan en Caja Rural: de cruciale stappen naar het profniveau

Een onverwachte kans kwam uit Japan dankzij contacten zoals Edgar Nieto en Marcelo Pacheco. Aular accepteerde om een heel seizoen te vertrekken en beleefde weer een leerperiode ver van huis, waarbij hij zich aanpaste aan een nieuwe taal en cultuur. “Langzaam groeide en verbeterde ik”, legt hij uit. Na die ervaring tekende hij bij Caja Rural, waar hij het niveau begon te tonen dat hem vandaag in staat stelt om overwinningen in grote rondes te bedreigen.

Vandaag waardeert hij de enorme verandering die hij heeft doorgemaakt: “Ik zie de hele verandering sinds ik begon, hoe het wielrennen in Venezuela werd beleefd, hoe mijn aankomst hier was, via een masterteam, daarna een continentaal team en vervolgens een continentaal team in Japan. Het is een brute verandering”. Hij erkent dat het pad niet eenvoudig was, maar hij heeft het altijd met vastberadenheid aangepakt.

Geloof, familie en toekomstplannen

Het geloof en de steun van zijn familie hebben hem als toevlucht gediend tijdens het hele proces. “Ik dank God altijd. Dankzij Hem zijn we hier vandaag om deze Giro van Italië te rijden”, stelt hij. Momenteel woont hij in Andorra met zijn vrouw en dochter, die hem de fundamentele steun geven om verder te gaan.

Als voorbeeld voor jonge renners in Venezuela, waar honkbal domineert, hoopt Aular dat zijn voorbeeld meer mensen motiveert om deze sport te beoefenen. Zijn doelen zijn duidelijk: “Ik wil etappes winnen in grote rondes en goede klassiekers rijden”. Wie een paar jaar geleden nog bestellingen rondbracht in Madrid terwijl hij droomde van een profcarrière, strijdt vandaag om overwinningen in de Giro van Italië.