Rafael Louzán, voorzitter van de RFEF, gaf een van de opvallendste bijdragen tijdens de vierde editie van het Expansión & Marca Business Sport Forum in Espacio La Salle in Madrid. In gesprek met Juan Ignacio Gallardo, directeur van MARCA, besprak de hoogste baas van het Spaanse voetbal de huidige stand van de absolute teams, zowel het mannen- als het vrouwenteam, en richtte hij zich vooral op de organisatie van het WK 2030 dat Spanje deelt met Marokko en Portugal.
Louzán maakte zijn standpunt over de locatie van de grote finale duidelijk. "Alleen in Spanje en het wordt in Spanje", stelde hij tijdens de sessie 'Mundial 2030: El deporte como nueva potencia económica mundial'. De bestuurder herinnerde eraan dat het bidboek uit 2024 drie mogelijke scenario's bevat: het Santiago Bernabéu, het stadion van Barcelona en dat van Casablanca. Portugal heeft volgens hem afgezien van de optie omdat het geen stadion met 80.000 plaatsen heeft.
De voorzitter van de RFEF drong aan op snelle beslissingen. "De aftelling is begonnen en we moeten opschieten om alles op tijd klaar te hebben", zei hij. Hij voegde toe dat Marokko een centralere structuur heeft, terwijl in Spanje meerdere overheidsniveaus meespelen, waardoor het urgent is om aan de slag te gaan. Louzán betreurt dat het dossier niet eerder werd afgesloten en hoopt dat de interne beslissing wordt versneld, al kan FIFA die uitstellen tot 2028.
Een ander punt dat Louzán benadrukte, was de prijs van de tickets. Na het WK 2026, waar sommige kaartjes boven de 5.000 dollar uitkwamen en andere rond de duizend euro lagen, gaf de bestuurder aan dat de prijzen betaalbaarder moeten zijn. "We hebben geklaagd over de toegangsprijzen", verzekerde hij, en hij herinnerde eraan dat veel Spaanse fans uit plaatsen als Murcia, Menorca of Sevilla komen met een gemiddeld of lager inkomen.
Wat de Spaanse locaties betreft, bevestigde Louzán de interesse om twee steden terug te halen: Vigo en Valencia, waardoor het aantal van elf naar dertien zou stijgen. Hij verduidelijkte echter dat het definitieve aantal stadions nog moet worden vastgesteld en tussen de 16 en 20 zou kunnen liggen. "Dat betekent niet dat al die twintig locaties worden", nuanceerde hij, verwijzend naar de Verenigde Staten die 16 stadions huisvesten met evenveel teams.
De hoogste federatieverantwoordelijke benadrukte dat er al bijna 2,5 miljard euro wordt geïnvesteerd in verbeteringen aan de Spaanse stadions, voornamelijk afkomstig van clubs, gemeenten, autonome gemeenschappen en provincies. Over de economische impact van sportieve successen herinnerde hij eraan dat de prijs voor het winnen van het WK meer dan 50 miljoen dollar bedraagt, terwijl het EK 32 miljoen euro opleverde, hoewel de reiskosten hoger lagen bij het Noord-Amerikaanse toernooi.
Op commercieel vlak juichte Louzán de terugkeer van sponsors als Movistar en de komst van nieuwe merken als Mapfre en Ebro toe. "Nu is er vertrouwen. Volgend jaar komen we waarschijnlijk uit op een verdubbeling van de sponsorinkomsten", voorspelde hij.
Louzán toonde zich hoopvol over de kansen van de Spaanse selectie op het komende WK. "Spanje heeft een team dat daar kan staan, omdat de meeste spelers die we nu hebben gemiddeld 24 of 25 jaar oud zijn", zei hij. Hij waagde zelfs een voorspelling over een finalist: "Een finalist wordt Spanje... De ene kan Spanje zijn en de andere Engeland. Waarom niet?".
Alleen in Spanje en het wordt in Spanje